Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"Stary człowiek, stary dom"

 

Stary człowiek – jak dom stary:

Na fasadzie dziury, szpary,

Kanalizacja przecieka,

Mocz nie trzyma się człowieka.

 

Wycieki bez ostrzegania,

Popierdy przy usiadaniach,

Zawory już mniej trzymają,

Lekko wszędzie przepuszczają.

 

Toczy grzyb już fundamenty,

Garbem stary krzyż wypchnięty,

Bóle kończyn wykręcanych,

W zgrzycie schodów wydeptanych.

 

W oknach wiatr hula do woli,

W stawach szarpie, rwie i boli,

Dach durszlakiem już przecieka,

Twarz zmarszczkami się powleka.

 

Starzeje się dom z człowiekiem,

Obaj są ruiną z wiekiem.

Człowiek zemrze, dom zostaje,

Remont młodość mu oddaje.

 

Ludziom liftingi kuszące,

Operacje za tysiące...

Choć młodszymi wyglądają,

Wszyscy równo umierają

 

-Leszek Piotr Laskowski. 

Opublikowano

Wszystko ulega dezintergracji, ale można z tym walczyć, opóźniać, dom staranną konserwacją, a człowiek właściwym odżywianiem, trybem życia, regularnymi ćwiczeniami fizycznymi i umysłowymi, oraz zachowaniem życiowej równowagi. 

Opublikowano

@leszek piotr laskowski

 

Brutalna szczerość opakowana w rymowankę. To, co mogłoby być gorzką rozprawą o starości, staje się niemal wesołe przez tę formę - katalog upadków ciała jak katalog usterek budowlanych. A puenta jak zimny prysznic- remonty pomagają domom, nie ludziom. Śmieszne i smutne jednocześnie.


 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Kuba Maryszczak za Tischnerem.( jego duchem) Życie jest grą, a człowiek graczem. I można grać i można udawać, bisy, nagrody też są przewidzianie. Ale wszystko tu jest na niby, bo człowiek zagubił się w tym co sam sobie wymyślił. Tu nie ma człowieka. Czy można go znaleźć- można- wydobywając z niego wszystko to, co dobre.
    • @Migrena   opublikuj, zobaczysz są to ciężkie tematy obciążające psychikę  pojawiają się coraz częściej  w sztuce również jako prowokacje etyczne i estetyczne mam wrażenie że ich nagłaśnianie daje odwrotne skutki do zamierzonych jak zresztą wszelkie  akcje odwracać się nie wolno stać, patrzeć, słuchać  koniec śmiechu  i swobody a że nie wszystko jesteśmy wstanie współboleć ze wszystkimi prawdziwymi i wymyślonymi ofiarami, bo to nie na naszą wytrzymałość tak kiedy nam  nasze serce i zmysły nasze odmówią tego współodczuwania i będą wolały cieszyć się i doznawać przyjemności staniemy wtedy na baczność i rzetelnie "poprzem" te wszystkie  akcje bo nie ma wyjścia tak żesmy do muru "przyperci" popieramy! rzetelnie popieramy z jęzorami przy ziemi do ostatniego tchu  
    • @Poet Ka  pięknie, trochę nieoczywiście. Przeszłość, to  już nie wróci- ale ona jest tam w pamięci- w sercu, jak miłość.   "Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba Podnoszą z ziemi przez uszanowanie Dla darów nieba, Tęskno mi, Panie"...(..)(C.K. Norwid)   Do kraju tego, do Ojczyzny, do której już nigdy nie wrócił, ale miał zawsze w sercu  
    • @Leszczym Szanuję Michał tę teorie, ale mam małego Hyundaia i nigdzie nim nie jeżdżę, więc nie wiem, dokąd bym jeździł  Porsche. Wszystkie sprawy lokalne załatwiam rowerem, do córki, za Pruszków,  jeżdżę SKM S1 i potem też rowerem, , podobnie jak do miasta, więc nic mi nie przychodzi do głowy.  
    • Kaziukowa w oku Iza K.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...