Splątanie

[A.Between]

Poznałem sposób w fizyki wzorach,
jak tworzyć wymiary jeszcze nieznane,
i między znakami, w cichych pozorach,
nasze istnienie mam zapisane.

 

Jest tam dom trwały i łódź, która znika
pod turkusem fal i pod nieba blatem,
a człowiek w ciszy w przestrzenie przenika,
szukając miejsca pomiędzy światem.

 

Kwant i olbrzym — dwa rytmy istnienia,
bliźniacze odbić ukryte w uczuciu,
jakby dwa losy w chwili patrzenia
zostały nagle splątane w przeczuciu.

 

Krzywizna przestrzeń łagodnie nagina,
czas się odsuwa jak brzeg od przypływu,
zieleń jak puch dzikich gęsi się wspina
nad klif trzydziestu stóp nad odpływu.

 

Stoimy długo nad wodą w milczeniu,
od grani chłody powoli spływają,
a nasze dłonie w jednym drżeniu
światy możliwe na chwilę stwarzają.

 

Bo w świecie kwantów wszystko się zdarza
dopiero wtedy, gdy ktoś spojrzeć umie.
Może więc miłość jest tylko pomiarem
chwili, która istniała w rozumie.

[Jacek_Suchowicz]

pomysł jak zwykle dobry ...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

miłość w rozumie to oksymoron

ona jest strzałą co rani  serce

raz daje szczęście przynosi boleść

jednak jej pragniesz więcej i więcej

:)))