Mam jeszcze czas

[Ewelina]

 

sięgam wielkiego błękitu

jak skrzydłem szaro-biały ptak 

napęczniałe wilgocią obłoki, 

najczulej otaczają przebudzonych...

 

a tak pragnę je zatrzymać, 

nieuchronnie zagarnąć do siebie, 

chwytne palce wprawiam w ruch, 

przeszkadza mi tylko wiatr 

 

zatrzymam się na granitowych stopniach, 

zajrzę do swojej duszy,  

tam niebo... mam jeszcze czas, 

by rozbłysnąć! 

na lustra nie oglądam się - są w nas

 

 

 

Edytowane 6 Marca przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[hollow man]

@Ewelina

Taki piękny film był Bessona "Wielki błękit", ale to było o wodzie i też o ludziach. Tu mamy o innym błękicie, ale odcień emocjonalny podobny do tego, który wzbudza film.

 

obłoki otulające przebudzonych i lustra będące w nas - to dla mnie dwie osie wiersza. Lustro w nas to mi od razu wchodzą jakieś buddyjskie motywy plus odwieczne "poznaj siebie".

 

Druga strofa nadaje dynamiki, jest energia. Czyli to nie jest tak, że  celebrujemy bezwład. Jest w tym cisza, spokój, zgoda... I czas, który wszystko weryfikuje - aż do końca.

[Nata_Kruk]

@Ewelina... droga Kobietko, w Twoich wierszach, jak pamiętam, także sporo przygnębienia... to z czegoś wynika, nie dociekam, ale napiszę jedno... masz jeszcze czas... my wszyscy mamy.

Ślę.. :)

[Jacek_Suchowicz]

smutek przebija z Twojego wiersza

mimo błękitu oraz obłoków

we własny lustrach się nie przeglądaj

one przyczyn wielu klopotów

 

za każdym razem inną zobaczysz

obiektywizmu żadnego nie ma

nie mówią prawdy zawsze mataczą

mają humory jak twoja wena

 

pozdrawiam

 

[Ewelina]

@hollow man dziękuję za tak profesjonalny komentarz. Jest mi niezmiernie miło, że tyle czasu i uwagi poświęciłeś na ten opis. Filmu o którym piszesz nie oglądałam, choć może w tej sytuacji warto to zrobić:) 

Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Nata_Kruk ależ żebym i ja znała przyczyny tej mojej wiecznej nostalgii... Chyba nie znam i raczej nie będę w to wnikać - taką mam duszę i już:) 

Dziękuję serdecznie za czytelnie i pozdrawiam serdecznie

@Jacek_Suchowicz jak zawsze tak zgrabnie wszystko podsumujesz:) 

Muszę się przyznać, że jestem znacznie mniej smutna niż moje wiersze:) 

Pozdrawiam serdecznie

[Berenika97]

@Ewelina

 

"Zajrzę do swojej duszy, tam niebo" - piękne odwrócenie perspektywy. Nie szukamy nieba na zewnątrz, tylko w sobie. Smutny i piękny wiersz. 

[Ewelina]

@Berenika97 dziękuję Ci serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam