wpizdu. preces.

[Rrr]

mam pięty zajechane, zrogowacenia i krew odciskam ci na kafelki, mnie tu nie ma. a klęczę i próbuje zmyć ten syf,

mnie tu nie ma. a ty patrzysz i mówisz gdzie jeszcze, gdzieś jeszcze mnie tu nie ma. potem umyję dłonie i się sparzę a potem ukoję i powiem ci coś po raz pierwszy, ty nie usłyszysz, jakby mnie nie było.

jestem

i piersi mam pełne słów mlecznych, gdziekolwiek, więc jak mamka karmię wszystko, więc jak mamka na wszystko nie spojrzę. i ciebie widzę gdziekolwiek.

Edytowane 3 Marca przez Rrr (wyświetl historię edycji)

[Gość vioara stelelor]

@Rrr

Najciekawsze dla mnie w tym tekście są dwie rzeczy:

- gra obecności i nieobecności, która staje się też poszukiwaniem tożsamości i walką o nią w trudnej relacji, w której jedna strona drugą traktuje bardzo wybiórczo i przedmiotowo;

- fragment:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dla mnie jest to pewnego rodzaju potwierdzenie własnej wartości, ważności.

Poprzez słowa, ich potencjał i władzę nad nimi (na wszystko nie spojrzę, czyli nie będę ich rozdawać gdzie popadnie).

Ale wybór pada jednak na tę relację, jakby istniała jeszcze jakaś możliwość stworzenia rzeczywistości, w której słowa i obecność staną się widzialne i odzyskają należny im szacunek.

[Migrena]

@Rrr

 

bezlitośnie obnażasz mechanizm ontologicznego wymazywania .

 

pokazujesz, jak drugi człowiek potrafi odebrać Ci istnienie samym spojrzeniem .

 

jakby "mnie tu nie ma” było wyrokiem metafizycznym, a nie zdaniem.

 

a jednak właśnie w tej krwi na kafelkach,   w sparzonych dłoniach i w piersiach pełnych "mlecznych słow” rodzi się najtwardsze "jestem” !!!

najtwardsze jakie można wypowiedzieć .

 

i za tę odwagę bycia mimo wszystko, należą Ci się słowa najwyższego uznania.

 

 

Edytowane 3 Marca przez Migrena (wyświetl historię edycji)

[Lahaj]

@Rrr nieźle, bardzo ciekawe, dużo brzydkich nieładnych słów, które dobrze się czytało, które wybijały mnie ze snu zimowego. Jesteś kobietą czy mężczyzną? Bo po pierwszym czytaniu nie miałem wątpliwości a przy drugim już tak.

[Myszolak]

@Rrr Bardzo mocny tekst, dla mnie brzmi jakby ktoś wypruwał sobie żyły, aby być przez kogoś zobaczonym, ale nikt nie widzi albo nikogo to nie obchodzi, hipnotycznie się czyta

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

,,, Rrr... wybacz mieszanie, ale tak czytam.

,,, MOCNE... kobiece.. przeciw...

Edytowane 9 Marca przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Rrr]

@vioara stelelor dziękuję bardzo za ten komentarz... Jak chyba już kiedyś wspominałam cenię takie dogłębne i otwarte wejście w wiersz najbardziej.

Podoba mi się jak czytasz.

@Migrena masz jeszcze rację, "mnie tu nie ma" jest o wiele więcej niż zdaniem, może wyrokiem.

Dziękuję bardzo za kawał pożądnego komentarza.

@Lahaj nie miałeś wątpliwości, że 

jestem kobietą? Czy mężczyzną? A potem miałeś bo może jednak jestem mężczyzną, a może jednak kobietą? XD

 

Jestem kobietą i zawsze miałam jakąś taką pewność w sobie, że to widać w wierszach... Z tym co napisałeś jest mi ciekawiej.

Dziękuję.

 

 

@Myszolak to dobrze, ten wiersz miał być takim zabraniem chwili czytelnikowi, do cna. Jakkolwiek to brzmi.

Dziękuję bardzo.

@Nata_Kruk oczywiście, że wybaczam :)

Dziękuję za to, że czytasz po swojemu nie tracąc nic z przekazu, to wyjątkowe.