Wtuliłem się w łąkę

[vioara stelelor]

Idę, Łąko, ku tobie, brzegiem mego szału.

          Ani zbrojny, ani konny.

          Z ramion twoich wyjdę - wonny

I duchem zroszonemu uśmiechnięty ciału!

B. Leśmian

 

 

 

Wtuliłem się w łąkę; w jej suknię kwiecistą,

srebrzoną po brzegach rosą niepamięci.

 

W tym gorącym nadmiarze każda łodyga

pragnie moich rąk; suchym szelestem sprzecza się z innymi

o palce zabłąkane wśród liści pokrzyw. Świat parzy,

pachnie, rozlewa się w tętnicach burzliwością kolorów.

Oddycham głęboko, prędko, tak, jak zawsze chciałem.

 

Łąko, łąko w krwawnikowych batystach, tymiankowych gazach!

Ty przede mną nie zasłaniasz oczu, ja szeroko otwieram

ramiona, w które wpadasz brzęczeniem pszczelich rojów,

pełnością kielichów. Ty przede mną się otwierasz,

ja trwam, nabieram mocy, miodu do dzbanów snu.

 

Łąko! zdrowo mnie wykarmiłaś

i nigdy nie milczysz; nie przestajesz,

ze szczodrością równą mojej, tętnić

wonną krwią, nektarem,

rodzić krzepkich pąków.

Zwielokrotniasz życie odważnie, bez odmierzania

- ze słowa na kwiat, z kwiatu na dotyk,

a z dotyku na mnie.

 

Wtuliłem się w suknię kwiecistą,

silny, przyjęty z radością do zielonej kołyski.

Łąko, oddycham głęboko, prędko,

jestem - - -

[hollow man]

@vioara stelelor

Piękne, klasyczne ornamenty.

[vioara stelelor]

@hollow manDzięki :)

[Wiechu J. K.]

@vioara stelelor Łąki podczas lata to życiodajny oddech ziemi, w zieleni i kolorach polnych kwiatów, w zapachu dojrzewającej koniczyny. 

[vioara stelelor]

@Wiechu J. K.Pod warunkiem, że ktoś nie ma alergii na pyłki ;)

Ale zgadzam się, że łąka to cały mikroświat, a ja sobie trochę skręciłam w leśmianowskie klimaty, gdzie staje się też ona metaforą spełnionej zmysłowości, odpowiedzią na samotność i tęsknotę za intymnością.

Edytowane 1 godzinę temu przez vioara stelelor (wyświetl historię edycji)

[Myszolak]

@vioara stelelor Mimo ze kompletnie nie rezonujący z moim humorem, muszę powiedzieć, że bardzo ładny, taki rześki :) 

 

 

[Wiechu J. K.]

@vioara stelelor Prawda, alergikom na pyłki pozostaje zielona trawa. Rzeczywiście, łąki posiadają moc, która porusza zmysły. 

[vioara stelelor]

@MyszolakDziękuję.

A zdradzę Ci po cichu - ten wiersz urodziłam właśnie po to, żeby się samodzielnie wyciągnąć z bagna za włosy, jak baron Münchhausen.

Poczucie szczęścia, spełnienia, czasem trzeba sobie napisać. A później okazuje się, że to się realizuje, że to jest prawdziwe, bo słowa mają moc sprawczą :)

[andrew]

@vioara stelelor

...

a Ona 

Ona okryta mgłą 

jak poranna łąka 

pachnie kwitami 

 

patrzę na nie 

 

piękne 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

 

[vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ja... kurczaczkuję...

Kwitami lepiej niech nie pachnie, powiało  jakimś cyrkułem...

[andrew]

@vioara stelelor

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.