Navigare necesse est

[vioara stelelor]

Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze

od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne,

gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki

na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.

 

A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów,

gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam.

Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie

niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.

 

Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień

- ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie

każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne.

Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.

 

Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko

z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny;

wypatrujesz pierwszych znaków sztormu

- nie wiesz, czy uciec, czy czekać.

 

Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry

od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła,

by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi

kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.

 

Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu,

w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu,

całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.

 

Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.

[andrew]

@vioara stelelor

...morze nie zawsze wzburzone 

potrafi się zamyślić 

bawić piaskiem na plaży 

gdy praży słońce 

zanurza się głęboko 

tam nie tylko chłód 

ciemność gładzi 

zakrywa codzienność 

obmywa myśli 

nie zawsze jest ochota 

być w świetle 

 

to zrozumieć siebie 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

[vioara stelelor]

@andrewSerdecznie dziękuję :)

Miło znów Cię widzieć.

[andrew]

@vioara stelelor

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.