Wiersze naiwne

[Mitylene]

Pochylają się z jesiennymi drzewami
co szarpią się z wiatrem
walcząc o każdy upadający kolor.

Spadają w otchłań zimowego snu
przyprószonego symbolem wiary
malującej na szybie zimne cienie.

Odradzają się i stają raz jeszcze
w drzwiach zdziwionej wiosny
ogrzanej roześmianym spojrzeniem.

A latem tańczą boso po łące
nieobliczalnego walca
pieszczącego wszystkie kwiaty.

 

Autor fotografii: M. Lewandowska

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 5 godzin temu przez Mitylene (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Mitylene

 

"Otchłań zimowego snu przyprószonego symbolem wiary" – to zdanie to majstersztyk. Bardzo nastrojowe. :) Pozdrawiam. 

[Jacek_Suchowicz]

ładne 

 

a póki co mamy przednówek

przygrzał on słońcem dalekich wojen

wiersze gotowe by znów nas uwieść

lecz łzy popłyną z ich ciężkich powiek

 

- nie wiadomo jak to się rozwinie ale bądźmy dobrej mysli

Pozdrawiam 

[Mitylene]

@Berenika97 dziękuję za uznanie właśnie dla tej frazy.

@Jacek_Suchowicz te dalekie wojny, są tak naprawdę blisko...i nic dobrego nie wróżą...