Na fali wierszy o starości Mój Raj

[Robert Witold Gorzkowski]

 

 

 

Nie chcę się patrzeć przez okno
wspominać najlepsze lata
nie chcę obrazów już widzieć
na litość czekać od Świata.

Nie chcę też razem dryfować
trzymać płomiennie za ręce
nie chcę byś była jak mlecze
w wianku uwiędłym po lecie.

Przenieś poza świadomość
zlikwiduj niedołężności
tam gdzie nikt po nas nie płacze
gdzie smutek więcej nie gości.

Gotowy jestem już odejść
nawet otchłanie przemierzyć
lecz jak mam przekonać rozum
by w tą sielankę uwierzyć.

 

 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez Robert Witold Gorzkowski (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

dobrze 

może pierwszy wers:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

tu wiary żadnej nie trzeba

rozum Ci wszystko wyjaśni

pomyśl: ludziom uchylił

Bóg nieba posłuchaj i 

                                  myśleć zacznij

 

Przecież nie jesteś od małpy

Darwin się w grobie przewraca

po swoich durnych teoriach

do dziś ma wielkiego kaca

 

...

Pozdrawiam

[Robert Witold Gorzkowski]

@Jacek_Suchowicz to właśnie ten analityczny rozum jest kotwicą. I tylko wiara dziecka pozwala pojmować olśnienia.

[Marek.zak1]

Zacznę od końca, rozum kieruje się danymi, faktami i trzyma nas tutaj, starając się, żeby życie, mimo wiekowych obsuwek, jednak cenić i nie robić głupstw, które popełnia 5 tysięcy ludzi w Polsce, przeważnie mężczyzn. Co do wieku, to nie gra roli, jak nic nie boli, a na bóle stawowe polecam, jako aktywny sportowiec, diclofenak i znowu jest pięknie, Nie przeniosę się poza świadomość z własnego wyboru, bo tam może być lepiej, ale też gorzej. Pozdrawiam.