Liryki północne

[Lenore Grey]

           Czy to słowik tak śpiewa —

                swej wybrance?

     Nie wiem — płatek kwiatu jest —

               w mojej filizance...

 

   

 

 

     W południowym ogrodzie — śpi

       dzika marchew i śpią rododendrony.

Nie zajdę tam — zaprzepaszczać ich snów:

        nietoperze są od ich strony.

 

 

 

      Dziś nocny motyl siadł mi na dłoni.

Srebrzysty miał odwłok — i krew na skroni.

Wtem — rozwiała się wstęga spod mych stóp:

           poczerwieniał mój motyl

              — poczerwniał nów.

 

 

 

                Blask bił od wieży:

               zielonej i szklanej —

            bił — choć może zgasł.

              Pyta mydlana bańka:

              Czy to nowy Parnas?

 

 

 

 

 

 

Edytowane 26 Lutego przez Lenore Grey (wyświetl historię edycji)

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Najbardziej spodobała mi się ta miniatura.

Jest w niej obraz - który otwiera się na łagodną, emocjonalną przestrzeń.

Niewiele słów niesie wiele treści.

Płatek kwiatu w filiżance - precyzyjnie uchwycone piękno.

Może to piękno pozostaje na usługach miłości?

Może nieświadomie symbolizuje tęsknotę?

Można się zastanawiać - kto pije kawę? Czyje dłonie ją przygotowały? Dla kogo?

Czy ten płatek znalazł się tam przypadkiem?

To wyznanie uczucia?

Ile w tym jest czułych myśli...

A słowik, oczywiście, robi swoje ;)

[Berenika97]

@Lenore Grey

 

Te miniatury mają w sobie coś hipnotycznego - jak seria kadrów z tego samego snu, który ciągle się zmienia, ale zachowuje tę samą atmosferę. Zaczynasz od pytania o słowika i płatka w filiżance, tak delikatnie, a potem nagle - motyl z krwią na skroni, czerwieniejący nów. Ten kontrast między czułością a niepokojącym pięknem jest fascynujący. Każdy obrazek stoi osobno, ale razem tworzą coś większego - jakby migawki z granicy snu i jawy, gdzie rzeczy zwyczajne nagle nabierają dziwnej, symbolicznej mocy. Szczególnie urzeka mnie ta decyzja, żeby nie wchodzić do południowego ogrodu, bo nietoperze są "od ich strony" - to ma w sobie taką mądrość, szacunek dla cudzego snu. I to pytanie na końcu o nowy Parnas - jakbyś pytał, czy piękno może się odrodzić, czy ten blask to prawda, czy tylko mydlana bańka. Wracam do tych wierszy i za każdym razem widzę coś innego.

 Są przepiękne! 

[Lenore Grey]

@Berenika97 Dziękuję najmocniej

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Takie słowa wiele dla mnie znaczą.

 

I tak, wszystkie cztery miniaturki powstały z jednego snu czy też marzenia — sama już nie wiem, co było pierwsze

@vioara stelelor Dziękuję ślicznie za te piękne słowa!

[Simon Tracy]

@Lenore Grey Miniaturki druga i w szczególności trzecia mnie urzekły.

Możliwe, że kiedyś użyję takich motyli i nietoperzy w moich utworach.

Bardzo dobrze wpisałyby się w jakiś horror albo gotyk.

[Lenore Grey]

@Simon Tracy dziękuję ślicznie!

[LessLove]

 "  Czy to słowik tak śpiewa —

                swej wybrance?

     Nie wiem — płatek kwiatu jest —

               w mojej filizance..."

 

Nasz świat, to ten, który kochamy. Dlatego może być w nim tyle piękna, ile go pragniemy w serce schować. 

Piękne, delikatne, bardzo kobiece strofy. Za to  wielbię kobiecość, a to podobno niemodne, nic nie poradzę.Pzdr

[Lenore Grey]

@Le-sław Dziękuję pięknie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A poza tym — pana uwielbienie — modne czy niemodne? 

Mniejsza o to.

Z pewnością ponadczasowe :⁠,⁠-⁠)

[LessLove]

@Lenore Grey Deus licentia działa :-)