H. P. Lovecraft - II. Pościg (II. The Pursuit)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Z wysiłkiem księgę pod połą płaszcza trzymałem

By przed niepożądanym zasłonić ją wzrokiem;

Przez przystani stare uliczki przemykałem

Z rozedrganym spojrzeniem i nerwowym krokiem.

 

Matowe okna, skryte wśród cegieł odartych

Zerkały podejrzliwie jak gna mnie potrzeba.

Na myśl o tym co kryją, czułem nieprzeparty

Zew zbawczego widoku błękitnego nieba.

 

Nikt nie widział jak wziąłem tę rzecz, a mimo to, 

Echo tego śmiechu w mej głowie wciąż krążyło,

Mogłem tylko zgadywać z jak ciemnych światów zło 

Czaiło się w tomiszczu, które mnie skusiło.

Każdy krok cięższy - mury jednakie i mroczne - 

A w dali za mną człapały stopy niewidoczne. 

 

I Howard (Fungi from Yuggoth, sonet nr. 2. Teraz widać, że to poemat w odcinkach w formie sonetów. Jeszcze niedawno nie wiedziałem, że Lovecraft był też poetą, a co dopiero że takim...):

 

I held the book beneath my coat, at pains

To hide the thing from sight in such a place;

Hurrying through the ancient harbor lanes

With often-turning head and nervous pace.

 

Dull, furtive windows in old tottering brick

Peered at me oddly as I hastened by,

And thinking what they sheltered, I grew sick

For a redeeming glimpse of clean blue sky.

 

No one had seen me take the thing—but still

A blank laugh echoed in my whirling head,

And I could guess what nighted worlds of ill

Lurked in that volume I had coveted.

The way grew strange—the walls alike and madding—

And far behind me, unseen feet were padding.