Wysokie ego topoli

[leszek piotr laskowski]

"Wysokie ego topoli"

 

Potężna, wzniosła, pod samo niebo,

wyrosła wieżą ponad osiedle.

Wiatrem smagana, pusta w swym biegu,

w chmurach szukała sensu – bezwiednie.

 

Pędziła w górę, w wyścigu obłędu,

w kursie idiotki, w ślepym uporze.

Chciała być większą; w szaleństwie popędu

teraz już nic jej nie pomoże.

 

Bo gniewny podmuch z matecznej ziemi

wyrwał jej dumę wraz z korzeniami.

Dziś martwym cieniem światła nie zmieni,

leżąc bezwładnie między blokami.

 

Chciała być wielką, orężną w zieleń,

lecz o podstawy sił nie zadbała.

I choć mierzyła w niebios sklepienie,

długością klęski przy ziemi została.

 

-Leszek Piotr Laskowski