Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

uczucia 

powietrzem 

energią 

 

ekologiczne 

pozbawione 

toksyn 

krwiobiegiem 

górskiej rzeki

nie zamarzną 

budzą 

wulkan myśli 

 

gdy 

słowa 

nie kaleczą 

smakują 

poziomkami 

 

ciepłem 

karmią 

duszę 

 

zawsze 

na nowo

nie

tak samo 

 

bądźmy dobrzy 

warto 

 

2.2026 andrew 

 

Edytowane przez andrew (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@andrew

 

Ta lekkość formy idealnie oddaje przesłanie - uczucia jak powietrze, bez ciężaru, bez toksyn. "Gdy słowa nie kaleczą, smakują poziomkami" - piękne przypomnienie, że komunikacja może być słodka, a nie ranić. I to zakończenie, tak proste - "bądźmy dobrzy, warto".

Opublikowano

@andrew pięknie napisane. Słowa mają ogromną moc, a te ciepłe, dobre są nam do życia potrzebne. Porównanie do zjawisk przyrody super, poczułam smak poziomek.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Jacek_Suchowicz 
    • Weszła po cichu, nikt jej nie widział. Nawet nie spodziewałbyś się, że tak umie.  Rospierdol psychiczny, jej nie powstrzymał. Dawnemu straconemu, teraz drogę wskazuje.   Jest niczym latarnia, bije od niej blask. W najgłębszych ciemnościach zobaczysz ten płomień.  Sprawiła, że nie czujesz już samotności.  Bardzo dobrze wie, jak ona smakuje.   Zaczynasz jej pragnąć, to robi się chore.  Kiedy myślisz o niej, monotonnie.  W domu i w pracy, kościele czy w drodze. Myślisz jakby smakowała jedna z jej powiek.   Smakołyk, którego nie może mieć każdy. Już samym zapachem się rozkoszuje. Czuje, że budzi bestię ze snu. Chce bardzo, wgryźć sie w jej martwą skóre.   Nadchodzi okazja, domówka u kumpla. Już wiesz, że tam będzie szykujesz ostrze. Jakby uciekała, Ty ją zatrzymasz.  Chcesz chodź na chwilę, móc poczuć się dobrze.   To już ta pora, chwila po północy. Goście przychodzą, dają prezenty.  Minęła godzina, jej dalej nie ma. Mimo, że naostrzyłeś już swoje sprzęty.
    • @Berenika97 dziękuję :) @Lenore Grey :) @Charismafilos Dzięki... :) 
    • Nie wiem co źle robię Ale ciągle myślę o sposobie Jak pokochać siebie Jak czuć się jak w niebie   Chciałabym być prosta jak kartka papieru Cienka idealna pełna manieru   Na kartce piszą da się ją przeczytać A ja jestem zamkniętą jak zszywacz   Chciałabym być otwarta i nic nie ukrywać A tak naprawdę muszę zgrywać Że jestem idealna i szczęśliwa jak pies Zawsze gdy ktoś mnie widzi nie wie co mi jest   Nie wie co czuję co się ze mną dzieje Ale co w tym dziwnego jak tylko się śmieje?   Kartka jest prosta czysta jak niebo gdy tylko ktoś na niej długopisem napisze  Brudzi się tylko od niego…
    • @Mitylene tak owszem, zawsze  takie majestatyczne:) dziękuję ci:) pozdrawiam serdecznie:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...