Prawda

[Charismafilos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 to nie moje pytanie :) To było pytanie do Prawdy. Ja sobie również nadal je zadaję.

Dziękuję za smar na moje zakurzone styki! :)

[Berenika97]

@Leszczym @Myszolak @Lenore Grey @Rafael Marius  Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)) 

@Charismafilos

 

Rozumiem. A ja czasami sobie zadaję pytanie, jak to jest żyć w Prawdzie. I czy to w ogóle mozliwe. :) 

[Charismafilos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 moje ulubione pytanie :) z moich doświadczeń - daje się, ale boli... słodko :) 

Myślę, że inaczej to w ogóle nie warto.

Bo boli... gorzko.

[Berenika97]

@Charismafilos No widzisz, jak można z tematem "prawda" dochodzić do przeróżnych wniosków , przez wszystkie nauki, do wiary. Ciekawy temat - jak nieskończony ocean. 

[Charismafilos]

@Berenika97 widzę i tym bardziej dziękuję za podjęcie :) zachęcam do podjęcia pozostałej dwójki z platońskiej triady :)

znów zaleciało tryptycznie ;)

[Berenika97]

@Charismafilos 

 

Tym razem nie obiecuję! :)  Lubię filozofię, metafizykę - może za jakiś czas. :) 

[Charismafilos]

@Berenika97 nie nalegam, choć nadTchnie przychodzi znienacka czasem ;)

[Berenika97]

@APM  Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :) 

[viola arvensis]

@Berenika97 To jeden z piękniejszych utworów o prawdzie jaki czytałam. Głęboki,  szczery i mądry. 

Gratuluję Ci weny twórczej! 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97Trochę późno, ale nie nadążam, sorry. 

 To, co porusza najbardziej, to świadomość, że prawda nie jest czymś bezpiecznym, że zawsze ma w sobie głębię, której nie da się oswoić. A jednak ta jej surowość nie paraliżuje, pozwala patrzeć, zastanawiać się, wracać do siebie ze zmienionym oddechem, z innym spojrzeniem na świat.

Lubię w tym wierszu, że nie próbuje oszukać czy pocieszyć – mówi wprost, że prawda jest żywiołem, wymagającym odwagi, a my możemy ją tylko spotykać, krok po kroku, wchodząc w jej ocean.

 

[Berenika97]

@viola arvensis

 

Bardzo dziękuję!  Takie słowa dają skrzydła i motywują do dalszego pisania. Serdecznie pozdrawiam. :)

@Alicja_Wysocka

 

Bardzo dziękuję!  

Nie ma żadnego "za późno" - bardzo Cię rozumiem w tej kwestii. 

Dziękuję za komentarz. To, co piszesz o prawdzie, która nie paraliżuje, ale zmienia oddech i spojrzenie - tak, właśnie o tym chciałam pisać. Nie o prawdzie, która przygniata, ale o tej, która zmusza do ruchu.

"Spotykać ją krok po kroku, wchodząc w jej ocean" - pięknie to ujęłaś -  piękniej niż ja w wierszu.

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@[email protected]  Serdecznie dziękuję i pozdrawiam. :) 

[Czarek Płatak]

Podoba mi się kontrast między 'bezpiecznym brzegiem' a „oceanem, który może wchłonąć” – pokazuje, jak łatwo pomylić fascynację z zagrożeniem i jak cienka jest granica między zachwytem a lękiem.
Najmocniejsze jest dla mnie zakończenie z lustrem i 'drugim obliczem' – sugeruje, że pod powierzchnią doskonałości zawsze kryje się coś surowego i prawdziwego, czego nie da się wygładzić ani ukryć.

[Berenika97]

@Czarek Płatak

 

Bardzo dziękuję! 

 

To piękne, gdy  odczytujesz  dokładnie to napięcie, które próbowałam uchwycić. Ta granica między zachwytem a lękiem, między doskonałością a surowością - dziękuję, że ją dostrzegłeś. Bardzo mi to dużo daje!

Pozdrawiam serdecznie. :) 

[Christine]

@Berenika97 

 

Piękny wiersz, bardzo prawdziwy jeżeli chodzi o dotarcie do prawdy.  :)

[Berenika97]

@andrew  @Łukasz Wiesław Jasiński  Serdecznie Panom dziękuję!  Pozdrawiam. :) 

[Nata_Kruk]

.... chciałam zacytować coś, ale dość machania myszą, nie bierze mi.

Całość o prawdzie.. wymowna, ważna i bardzo ładna puenta.

Pozdrawiam Bereniko.

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

Bardzo dziękuję! 

Cieszę się, że Ci się spodobało. :)  Pozdrawiam. 

[Berenika97]

@wiedźma  Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)