brak

[Czarek Płatak]

brak 

 

spałem na koszuli w tej cieniutkiej warstwie 

subtelnego chłodu kiedy wpadłaś na mnie 

 

zmierzch aż do północy snuł się pośród drzew 

bo chciał przejść zapachem i wchłonąć ich wilgoć 

żeby móc je zabrać z sobą jutro gdzieś 

 

jestem eteryczny póki mgła mnie wdycha 

i do kiedy cisza głos kroi na wskroś 

 

 

 

 

 

[Berenika97]

@Czarek Płatak

 

Twój wiersz przypomina mi fotografię o bardzo małej głębi ostrości - postać jest rozmyta, widać tylko kontury, a najważniejsze dzieje się „pomiędzy” słowami. Tytułowy „brak” może oznaczać  brak granic między „ja” a „światem” lub po prostu brak tej drugiej osoby, którą próbuje się odtworzyć z zapachu i wilgoci nocy.

To nastrojowa i piękna  liryka.

 

 

 

[Gosława]

@Czarek Płatak cudny jest ten wiersz

Taki o potrzebie bliskości nie tylko fizycznej 

Piękną lirykę nam pokazałeś Czarku 

[bazyl_prost]

@Czarek Płatak cisza kroi, nie stawiajmy spraw na ostrzu noża

[Marek.zak1]

Pięknie to napisałeś, ulotnie i nieokreślenie. Takie Twoje lubię najbardziej:). Pozdrawiam

[KOBIETA]

@Czarek Płatak

 

Śliczny wiersz Czarek…
 

 

 

 

[vioara stelelor]

@Czarek PłatakUrzekła mnie tak opisana zmysłowość, która jest jedynie przędzą zawieszoną wśród elementów otaczającej peela przestrzeni :)

[Mitylene]

@Czarek Płatak mnie zauroczył ten zmierzch snujący się do północy...Ta potrzeba chłonienia zapachu drugiej osoby tak subtelnie i z nostalgią zarazem pokazuje tęsknotę. Wymownie zobrazowana cisza...ona właściwie przenika na wskroś. Wiersz piękny!