Ten utwór został doceniony przez użytkowników. iwonaroma Opublikowano 11 Lutego Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 11 Lutego (edytowane) że jestem sama z tobą mój wierszu nie jesteś gadatliwy kiedy tego nie chcę milczysz i snujesz się tylko pajęczą nicią wśród neuronów gdy mam ochotę na rozmowę i ty jesteś chętny wymieniamy się radośnie ja tobie myśl a ty mi wers kiedy płaczę płaczesz wraz ze mną prawdziwe nie udajesz a gdy się śmieję i ty się śmiejesz perliście lub ironicznie tak jak chcę nie wyrastasz ponad mnie przed tobą nie muszę czuć się mała a gdy wpadam w dół łagodzisz ból dotykiem liter które składają się w słowa 'nie płacz, kocham cię' jesteś doskonałym lustrem ale nie starym z ciężkim ołowiem i trującą rtęcią lecz wiecznie młodym migotliwym srebrno biało świetlistym moim księżycowym towarzyszem od nowiu do pełni Edytowane 12 Lutego przez iwonaroma Literówka:) (wyświetl historię edycji) 9
Marek.zak1 Opublikowano 11 Lutego Zgłoś Opublikowano 11 Lutego Są takie utwory, stworzone przez artystów, które wyrastają ponad wszystko inne, co stworzyli i ponad ich samych. Może jednorazowy przypływ weny, geniuszu, czy łaska z niebios? Pozdrawiam 1
Myszolak Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @iwonaroma Pięknie napisane. Myślę, że wiersz bywa głosem podświadomości. 1
Berenika97 Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @iwonaroma Stworzyłaś sobie rozmówcę idealnego - nie człowieka z ego, lecz formę czystą. Wiersz nie zrani, nie opuści, nie wywyższy się, bo jest tobą i nie-tobą jednocześnie - paradoks twórczości. Znalazłaś w słowach to, czego w ludziach brak - obecność bez ciężaru, bliskość bez lęku. Wiersz nie żąda, tylko jest, towarzysz doskonały, bo stworzony z ciebie samej - i dlatego prawdziwy najbardziej. Świetny! 2
viola arvensis Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @iwonaroma nie ma to jak przyjazn poety z wierszem. Ślicznie Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. 1
iwonaroma Opublikowano 12 Lutego Autor Zgłoś Opublikowano 12 Lutego Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @Myszolak :) Też myślę, że podświadomość odgrywa w poezji duża rolę. Jednak świadomość potrzebna, bo inaczej wiersz nie miałby za grosz logiki :) (choć niektóre bywa że są kompletnie chaotyczne ;)) Natomiast to o czym wyżej napisał Marek @Marek.zak1 to rzeczywiście wpływ nadświadomości, zdarzają się też takie wiersze. Dzięki :) @Berenika97 Jak zwykle świetna interpretacja:) Bardzo dziękuję :) @viola arvensis :) Lepiej przyjaźnić się ze swoim wierszem niż drzeć z nim koty ;) Dzięki @wierszyki @Rafael Marius @Wiechu J. K. Podziękowania:) 5
Wiechu J. K. Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @iwonaroma Tak, wiersze to miód na życie. Trudno sobie wyobrazić literaturę bez poezji. Pozdrawiam. :))) 1
iwonaroma Opublikowano 14 Lutego Autor Zgłoś Opublikowano 14 Lutego @Andrzej P. Zajączkowski Podziękowania
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się