Gdzie rdzewieją miecze: 33. Machiny i ogień

[Łukasz Jurczyk]

33. Machiny i ogień

(narrator: operator katapulty – katapeltes)

 

1.

 

Ogień nie ma twarzy,

dopóki

go nie poczujesz.

 

2.

 

Obudziłem się

w świetle płonących ludzi —

to nie był już sen.

 

3.

 

Płomień zdejmuje skórę —

pod nią wszyscy jesteśmy

jednym strachem.

 

4.

 

Miecz był lekki,

dopóki nie poczułem,

jak zatrzymuje się na kości.

 

5.

 

W tym kłębowisku ciał

nie wiedziałem już,

czy zabijam, czy ginę.

 

6.

 

Upadł mi hełm —
zostało nagie
drżenie karku.

 

7.

 

Machiny stały tam,

czyste i dumne,

a ja nie śmiałem ich dotknąć.

 

8.

 

Słuchaj ich śpiewu, Dahijko,

a potem dotknij moich blizn —

to prawda.

 

cdn.