Gdzie rdzewieją miecze: 30. Niech chłopiec biegnie

[Łukasz Jurczyk]

30. Niech chłopiec biegnie

(narrator: perski kancelista)

 

1.

 

Spokój starego świata runął,

bo jeden chłopiec

zapragnął słońca.

 

2.

 

Nie zna strachu  —

to sprawia, że my boimy się

za niego i za siebie.

 

3.

 

My wiemy, że ogień parzy:

on wchodzi w płomień

i nie mruga.

 

4.

 

Satrapowie padli w jedwabiach —

ozdobili brzeg

jak martwe kwiaty.

 

5.

 

Wygrał rzekę —  

pusta nagroda dla kogoś,

kto nie ma domu.

 

6.

 

Szachinszach pyta,
czy to już wojna.

Milczymy przed tronem.

 

7.

 

Nikt nie ma odwagi powiedzieć,

że słońce zaczęło

zachodzić rano.

 

8.

 

Piszę do Suzy:
„Niech chłopiec biegnie.
Zatrzyma się sam”.

 

cdn.

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

W tej części widzę zderzenie dwóch światów - starego imperium z dynamiczną młodością. Satrapi i Dariusz III (Szachinszach) kontra chłopiec Aleksander , który nie zna strachu i zapragnął chwały (słońca).  Słońce w części 7.  jest inne - "zaczęło zachodzić rano" - jak zwiastun apokalipsy.

Ciekawie przedstawiasz klęskę - „Satrapowie padli w jedwabiach" - ich status i bogactwo okazało się bezużyteczne wobec surowej siły „chłopca”.

Zakończenie („Niech chłopiec biegnie. Zatrzyma się sam”) sugeruje głęboki fatalizm.

 

Ta część uderza kontrastem między „milczeniem przed tronem” a pędem zdobywcy, sugerując, że każde imperium ostatecznie kostnieje i staje się bezbronne wobec kogoś, kto „nie ma domu” i nie boi się ognia.  Świetnie piszesz! :) 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Bardzo dziękuję!!!

 

Perski kancelista już wie.

 

Pozdrawiam 

[Christine]

@Łukasz Jurczyk   Świetne! Zaskoczył mnie "chłopiec"  jako Aleksander. :)  Pewnie na początku Persowie go lekceważyli ale ów kancelista - biurokrata trzeźwo oceniał rzeczywistość. Smakowite jest Twoje pisanie. Pozdrawiam. :)

[Łukasz Jurczyk]

@Christine Bardzo dziękuję!!!

 

Aleksander ruszył na Persję mając 22 lata. Z racji młodego wieku mógł być lekceważony, ale tylko na samym początku. Myślę, że Granik wszystkich otrzeźwił :)

 

Pozdrawiam 

[Leszczym]

@Łukasz Jurczyk Stary, powiem krótko, ten tekst to FENOMEN !!!!! Serio, cudownie napisane, starannie, głęboko, każda strofa niesie wielką treść, każda bez wyjątku, dla mnie, powtórzę, MISTRZOSTWO !!!

[Łukasz Jurczyk]

@Leszczym Bardzo dziękuję !!!

 

Głos chóru/wyroczni wprowadziłem do poematu, aby dla czytelników był drogowskazem. Same narracje poszczególnych bohaterów, dla nieznających szczegółowo samej historii wyprawy Aleksandra, mogłyby być nie zawsze czytelne.

 

Pozdrawiam