Przemiana

[Mel666]

schowana w świecie, którego nie rozpoznaję
pomiędzy plastikowymi nakrętkami

leżę w śmietniku
zawiązuję więź z innymi odpadami
resztkami, które przetrwały użycie

pomiędzy zmiennymi
zaimkami
przecinkami po przecinkach

dezintegracja
stagnacja
dezinformacja

koegzystuję z innymi wyrzutkami

nienazwane człowieczeństwo
rozpad chemicznych związków

jednostka wciąż oddychająca
a jednak tak zwiędła

dwutlenek węgla podobno dusi nas
wstrzymuję oddech 

 

redukcja

redukcja 
alarm

zamieniam się w stan stały

przez szczeliny w plastiku
przecieka światło

 

Fotosynteza

Edytowane 16 godzin temu przez Mel666 (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@Mel666 Na końcu pozostaje światło…

[Mel666]

@huzarc tylko czy to światło jest prawdziwe czy to tylko iluzja

[huzarc]

@Mel666 zapis stanu kwantowego;)

[bazyl_prost]

zieleń poprawia humor, zwłaszcza drzewa i warzywa

[Alicja_Wysocka]

@Mel666 To nie jest wiersz tylko o byciu śmieciem,
to jest wiersz o przetrwaniu mimo tego, o minimalnej, upartej zdolności do przemiany.
Nawet w śmietniku coś jeszcze chce żyć.
To wiersz o poczuciu bycia niepotrzebnym, zredukowanym,

sprowadzonym do funkcji.
Ale też o tym, że człowiek nie do końca daje się zutylizować.