blue (1901-1904)

[hollow man]

nie jestem smutny
tak wygląda świat
gdy na niego patrzę

 

ludzkie trwanie
bez historii
bez przyszłości
jeszcze tu są
życie wciąż krąży
w zaciśniętych ustach
w niewidomym oku celestyny
w chudych palcach gitarzysty

 

jeszcze tu są
lecz inna
już ich porwała rzeka

 

 

Edytowane 3 godziny temu przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Magdalena]

Ostatnie trzy wersy bardzo ładne.

[Berenika97]

@hollow man

 

Wiersz na temat Pabla Picassa, a konkretnie jego tzw. Okresu Błękitnego

Rozpoczął się on po samobójczej śmierci bliskiego przyjaciela Picassa. Artysta pogrążył się w depresji, co przełożyło się na niemal monochromatyczną, chłodną paletę barw w jego malarstwie.

Nawiązujesz do słynnych obrazów z tego czasu - "Celestyna” i „Stary gitarzysta”

Wiersz oddaje ducha tamtej twórczości Picassa, który malował ludzi z marginesu.

 

[huzarc]

@hollow man Wielka historia, w małych sprawach. 

[tie-break]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zatrzymał mnie ten wers, a dokładnie słowo "krąży".

Bo podejrzewam, że odautorsko miało nawiązywać do krwiobiegu, który łączy ludzi, zjawiska, nastroje, losy i przypadki.

Ale gdyby sięgnąć po inne znaczenie - "krąży" w sensie "jak drapieżnik nad ofiarą"?

W kontekście wątku żałoby psychologicznej, ten imperatyw życia i jego totalny brak litości dla doświadczeń człowieka nabiera barw złowrogich.

Poczucie osaczenia przez życie bywa niekiedy nie do zniesienia, to pasuje, nawet bardzo, do definicji depresji, o której wspomniała @Berenika97

 

Edytowane 29 minut temu przez tie-break (wyświetl historię edycji)