Daleko dalej niż noc

[Waldemar_Talar_Talar]

gdzieś daleko dalej niż noc

uśmiech ze smutkiem

kłócą się o to kto

racje ma

 

uśmiech się uśmiecha

mówi bracie to ja 

mam klucz do bram

gdzie nie ma łez

 

smutek zaś się chwali to

ja cierpieniem i bólem

szpecę  twarze ty

tak nie umiesz

 

podsłuchało to stare drzewo

powiedziało nie kłóćcie sie

każde z was ma racje kto

 jak kto ale ja to wiem

 

życie bez was to pusty sens

to wiecznie zimny wiatr

warkocz bez splotu

trudny wiersz

[bazyl_prost]

ciemność i blask, można żyć na wiele sposobów

[tie-break]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wręcz przeciwnie.

Blizny, znaki zmarszczki - to świadectwa szlachetności.

 

Piękny wiersz o emocjach, który ich nie dzieli na dobre i złe, nie przyznaje racji żadnej ze stron, ale akceptuje ich obecność, naprzemienność w życiu i ich oddziaływanie na człowieka

[andrew]

@Waldemar_Talar_Talar

Życie to wyborny koktajl. 

Brak któregoś składnika 

psuje smak.

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego popołudnia 

[bazyl_prost]

@andrew żelazo to trudny składnik, nie ma go w mleku a bez niego nie stoimy

Edytowane 5 godzin temu przez bazyl_prost (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Waldemar_Talar_Talar

 

Wiersz dotyka czegoś uniwersalnego - bez ciemności nie doceniamy światła, bez smutku - uśmiech traci swoją wartość. Głos starego drzewa działa jak mądrość życia - przypomina, że obie emocje są potrzebne, bo dopiero razem tworzą sens istnienia. Bez nich życie byłoby puste i pozbawione „splotu”, który nadaje mu kształt. Bardzo mi się podoba.