Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie byłem dziś w najlepszym nastroju 

coś mi w głowie wibrowało 

zatrzymałem się zaniepokojony 

pojawił się przy mnie obłok 

spojrzałem na niego 

otoczył mnie i porwał 

 

znalazłem się w przestworzach 

 

zamknąłem oczy 

nie 

nie światło mnie oślepiło 

ale obrazy jakie zobaczyłem 

oswajałem myśli 

 

przesunięcie czasu było 

o minimum dwadzieścia lat 

to tam zobaczyłem JĄ 

nie 

nie ze mną 

czy to możliwe przecież ... 

bałem się otworzyć oczy 

 

stałem oparty o drzewo w parku 

przechodnie nie zwracali uwagi 

a ja 

ja rozważałem w myślach 

czy można coś zmienić 

postanowiłem to zrobić 

siłą woli

nawet gdybym miał nie wrócić 

do rzeczywistości  

 

powoli otworzyłem oczy 

poczułem że moja jaźń 

przenosi mnie w inny wymiar 

zauważyłem moje drugie JA 

stojące obok

nie tylko potrafi się przemieszczać

ale sterować urządzeniami 

zapisu czasu

 

podeszło do najbliższego transmitera 

skasowało malutką sekwencję

 niechcianych obrazów 

i wróciło do mnie

myślę że te sceny 

zniknęły z przeszłości 

 

wróciłem do parku 

postanowiłem opuścić to miejsce 

pomyślałem o NAS 

nie wspomnę o tym 

będę…

starał się być jeszcze bliżej 

Ona jest taka …

 

 

1.2026 andrew 

Sobota, już weekend 

 

Opublikowano

@andrew

 

Dla mnie to wiersz o potędze miłości i chęci ochrony relacji. To zapis walki z własnymi wspomnieniami i próba „nadpisania” bolesnej przeszłości nowym, lepszym nastawieniem. Sugeruje, że choć nie możemy cofnąć czasu fizycznie, nasza siła woli i jaźń pozwalają nam zmienić sposób, w jaki patrzymy na to, co było, by móc w pełni kochać w teraźniejszości.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...