Życie

[APM]

Życie

 

Pobladłe drzwi
zatrzaskują przestrzeń.
Mdlejąca klamka
ugina się ze strachu.
To mógłby być pokój dziecinny
z pluszowym misiem
i lalką na biegunach.

 

Codzienność,
zamieniona w dorosłość,
krzyczy –
stęka dębowymi sękami.
Ułożona w formę
do straszenia dzieci
i staruszków
przykutych wzrokiem do łóżka,
do zasłonek,
do różowego kubka z rurką.

 

Życie toczy się pomiędzy –
jak kulka po drewnianej podłodze,
od kołyski do trumny.
Spaceruje między drzewami
pełnymi
ptaków,
wiatru
i słońca.

 

Samotnie.

 

A przecież można
nacisnąć guzik,
nie patrzeć na mdlejące drzwi
i pobladłą klamkę.
Wysiąść jak na przystanku na żądanie
i pobiec w pole,
za motylami,
do lasu dębowego –
zanim zrobią z niego trumnę.

[bazyl_prost]

@APM ołów i ucieczka, to trochę trudny wiersz

[APM]

@bazyl_prost jakoś tak mi wyszło i sama nie wiem, co o nim myśleć.

[Charismafilos]

@APM impro wiersz! super! taka jesteś! :)

[APM]

@Charismafilos Dzięki! Chyba masz rację. Myślę, że jestem na etapie szukania tego guzika. Nagle rano przyszły do mnie te "pobladłe drzwi" i byłam sama ciekawa, co z nimi zrobię. I jakoś wyjątkowo wiersz nie chciał się tak szybko zakończyć jak inne. Dzięki, że przeczytałeś i napisałeś.

[Charismafilos]

@APM jak dla mnie - poezja na 100%, zero udawania i skryptu! emocje na stół! Powodzenia! :)

[Berenika97]

@APM

 

Przejmujący obraz samotności zamkniętej w codzienności. Szczególnie uderza ten kontrast - "można nacisnąć guzik", ale mimo to tkwimy przy "mdlejących drzwiach". Piękne i bolesne jednocześnie. 

[APM]

@Berenika97 tylko pewnie najpierw trzeba znaleźć ten guzik i siłę, żeby go nacisnąć, a może tym guzikiem jest poezja. Dziękuję za Twe słowa.

[Gość vioara stelelor]

@APM A według mnie jest to wiersz o chęci bycia sobą. A zdrowa tożsamość wymaga równowagi między różnymi sprzecznościami, które człowiek nosi w sobie.

[bazyl_prost]

guziki, to mi przypomina pracę w pracowni ceramicznej znajomego , wszystko się kończy i zaczyna przemysł ciężki

[APM]

@tie-break Jak najbardziej. Prawie tak jak w piosence Perfectu "Chcemy być sobą!" mamy tyle ról do zagrania, kiedyś chcemy być w końcu sobą, ale jak i gdzie? Może w pisaniu właśnie.

@bazyl_prost owszem, ciężki przemysł (w sensie ciężkie przemyślenia) i guzik z nich wychodzi, dlatego chwytanie za pióro pomaga  czasem.

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak najbardziej.

Słowa zawsze wprowadzają ład w chaosie.

I my możemy się za ich pomocą definiować nieskończenie wiele razy i na nieskończenie wiele sposobów.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj  - zakończenie na plus - podoba się - 

[andrew]

Dostrzegać szarości życia...

większość przechodzi obojętnie .

...

życie nabiera treści

przez człowieka

jeszcze wiekszej

przez kontakt z nim 

 

ten nie zawsze

siega nieba

ściele się po ziemi

gubi 

na zatłoczonych ulicach 

rozgląda za 

nie istniejącą utopią 

odwraca od codzienności 

...

Pozdrawiam serdecznie  Spokojnego wieczoru 

 

[hollow man]

@APM

Obraz pokoju dziecinnego, który mógłby nim być - to jest przejmujące.
Życie między kołyską i trumną...
Możnaby z tego naprawdę kawał ciężkiego wiersza zrobić i wpuścić czytelnika w ciemny kanał, ale masz litość.

[APM]

@tie-break I to jest piękne, że możemy się definiować na wiele sposobów. Zaraz potem powstał inny wiersz, który może zaraz zamieszczę, bo ciekawa jestem jakie będą reakcje.

@Waldemar_Talar_Talar Mnie też się podoba. Moje zakończenia są często dla mnie zaskoczeniem. Tutaj jak najbardziej trafione. Dzięki.

@andrew Dziekuję i pięknego ranka/dnia życzę. Dzisiaj bedzie troche mniej codzienności, może więcej spotkań z ludźmi z którymi nie jest się na codzień? Chyba, że jest to niedzielna codzienność.

[APM]

@hollow man Dziekuję za przeczytanie i komentarz. Masz racje, autor może zrobić wszystko z czytelnikiem. Osobiscie wolę, jak światełko w tunelu jednk się zatli i nie zgaśnie od razu. A tutaj tunel był/jest długi. Jedni zobaczą konkretną latarnię, inni błysk zapałki... Może dla kogoś to nawet odbcie w lustrze... Inni mówią, ze widzimy zawsze to, co sami chcemy zoabczyć. Dlatego cenne jest dla mnie, co inni zobacza w moich wierszach. Twoj komentarz bardzo do mnie trafił.