Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie uciekaj zbyt szybko w sen - gdy noc nadchodzi,

nad głowami wirując karuzelą mgławic.

Zostań jeszcze przez chwilę na krawędzi jawy,

proszę, przyjmij bez lęku pokorne pieszczoty.

 

Moje usta chcą złożyć na dnie twojej dłoni

pocałunek miłości - feerycznie jasny,

nadać słowom jałowym znaczenia i barwy,

sycić mocą kwitnienia wymarłe ogrody.

 

Nie śpiesz się do krainy, gdzie mrok trąca struny

surowych harf - i wicher nazbyt ufne liście -

by płonnym cieniem rzeczy wśród rojeń cię tulić.

 

Bądź mi niczym rosarium pod wieczór odkryte

w wierszu, który pąkami obsypie pęd suchy,

nim nas ciemność przemilczy pod zazdrosnym skrzydłem.

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...