poetycznie

[Alicja_Wysocka]

 

język bywa
jak sopel lodu
albo płomień

 

ślizga się po szeptach
jakby nie dosłyszał
oddechu
i nie widział
drżenia skóry

 

a jednak zgaduje pragnienia
wie czego dotknąć
żeby nie spłoszyć
wie gdzie zostać
żeby było ciepło

 

czeka
jak ciało przed ruchem
bo wie
że gdzieś nad nami
zapisuje się puenta
która spadnie
dokładnie tam
gdzie trzeba

 

[andrew]

@Alicja_Wysocka

...myślą sięgać 

tam 

gdzie słowa 

nic nie mówią 

spojrzenia 

się spotykają 

 

obiecują 

milczenie

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myśl jest szybsza niż słowo, słowo ma już kierunek, a myśl sobie hasa, 

dziękuję :)

[Alicja_Wysocka]

 @lena2_, dziękuję :)

Edytowane 5 godzin temu przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

 @tie-break, @APM, dziękuję :)

  

[tie-break]

Bardzo ładny wiersz - niedawno czytałam utwór Bereniki, bardzo podobny w tematyce i nastroju, więc zainteresowało mnie inne ujęcie erotyzmu w świetle dyskursu metapoetyckiego.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Język oczywiście w podwójnym znaczeniu, jako narzędzie i jako nośnik.

Gra kontrastu wprowadza konotację zmysłową, gdzie największe napięcie powstaje z mocnego zderzenia dwóch skrajnych wartości tego samego zjawiska.

Jeśli interpretacja skręci w kierunku "opowieści o...", będziemy mieli bardzo interesującą, nieustanną walkę znaczeń o pierwszeństwo w kreowaniu rzeczywistości w wyobraźni peelki.

 

 

Ślizganie się po szeptach - przywołuje na myśl płynącą wodę, i znów można dwutorowo rozumieć język jako element z repertuaru  cielesnego, lub jako kaskadę wypowiadanych słów.

 

Nie dosłyszał, nie widział - zatrzymuje na rozdrożu. Oddech i drżenie skóry można bowiem połączyć z dwiema znacznie różniącymi się odczuciami - albo lęk (wobec którego język jest intruzem), albo pragnienie, napięcie i oczekiwanie (gdzie język zdaje się opóźniać to, na co czeka peelka, poodejmuje pewną grę).

 

Kolejne zwrotki pokazują, że tworzona za pomocą języka rzeczywistość jest przestrzenią bezpieczną.

Bezpieczną zarówno w warstwie czysto ontologicznej, bo za pośrednictwem słów powstaje ciepłe, kojące, nieinwazyjne universum, ale też w warstwie intymnej - nie ma tu walki, gwałtowności, bliskość jest odpowiedzią na wezwanie ciała, nie agresją.

 

Można na kanwie tego wiersza postawić ciekawą tezę, że erotyzm, podobnie jak język mówiony, jest również systemem znaków, które są odczytywane i pozwalają wyznaczać granice wspólnego dla dwojga świata.

Edytowane 1 godzinę temu przez tie-break (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Przeczytałam komentarz @tie-break , jest bardzo rzeczowy i w zasadzie się z nim zgadzam. Nie napiszę więc nic odkrywczego. 

 

Zaintrygował  mnie w tym wierszu dualizm języka - z jednej strony chłód sopla, z drugiej żar płomienia. Świetnie pokazujesz, że słowa to nie tylko dźwięki, ale niemal fizyczny dotyk, który potrafi "ślizgać się" po emocjach albo precyzyjnie trafiać w sedno pragnień. To bardzo zmysłowa i bliska ciału definicja komunikacji. Szczególnie urzeka mnie ta puenta zawieszona gdzieś w górze, która wie kiedy spaść. Jakbyście obie grały w grę, gdzie liczy się nie tylko to co się mówi, ale przede wszystkim to, czego się nie mówi.:) Pięknie!

 

 

 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 Wrócę Bereniko i @tie-break, ale teraz zmykam :)