Gdzie rdzewieją miecze: 27. Po złej stronie

[Łukasz Jurczyk]

27. Po złej stronie

(narrator: grecki najemnik w służbie Dariusza)

 

1.

 

Złoto nie kłamie.
Kłamstwo zaczyna się
od sztandarów.

 

2.

 

Słyszę, że chłystek
z Macedonii
niesie wolność.

 

3.

 

Kto mówi o wspólnym wrogu,
zwykle sam
chce więcej ziemi.

 

4.

 

Nie wierzę w bogów.
Widziałem, jak giną
razem z miastami.

 

5.

 

Nie mam wrogów.
Mam ludzi
po drugiej stronie.

 

6.

 

Walczysz długo,
aż przeciwnik
przestaje mieć twarz.

 

7.

 

Patrzę w nurt.
Zbyt spokojny,
żeby nie był złowrogi.

 

8.

 

Śmiejemy się przed walką.
Po to,
żeby nie myśleć.

 

cdn.

[Christine]

@Łukasz Jurczyk

 

Starożytna sceneria a przekaz bardzo współczesny. Poruszająca jest ostatnia część -  śmiech przed walką, to mechanizm obronny, znany w psychologii. Bardzo głęboki przekaz, świetny tekst. Jeszcze tu wrócę. :) Pozdrawiam.

[Łukasz Jurczyk]

@Christine Bardzo dziękuję!!!

 

Mam nadzieję :)

 

Sam bohater - narrator będzie jeszcze się pojawiał w poemacie, choć w różnych odsłonach :)

 

Pozdrawiam serdecznie

[Christine]

@Łukasz Jurczyk

 

Pisząc - jeszcze tu wrócę - miałam na myśli ten konkretny odcinek. Ciekawa jestem, co napisze Berenika! :))))

[Łukasz Jurczyk]

@Christine Też jestem ciekawy jej komentarza. Zawsze rozkłada tekst na czynniki pierwsze :)))

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Drogi Autorze, ponieważ napisałeś 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To dziś sobie poszaleję!

 

Ten fragment jest  surowy i gorzki, ale fascynujacy. :) 

Można by o nim napisać długi referat i naprawdę rozebrać ... do atomów i kwantów. 

 

Narrator-najemnik to świetny wybór perspektywy. To ktoś poza wielką narracją historyczną, który widzi wojnę od strony piechoty, nie propagandy. Jego cynizm brzmi autentycznie - to głos człowieka, który przeżył wystarczająco dużo, by przestać wierzyć w oficjalne uzasadnienia. Widać to w pierwszej części - dla najemnika zapłata jest uczciwą wymianą, podczas gdy ideologia (sztandary) to narzędzie manipulacji.

 

Następnie nazywa jednego z największych wodzów w historii "chłystkiem z Macedonii"- tam, gdzie podręczniki widzą niesienie cywilizacji helleńskiej, najemnik widzi zwykły imperializm.

 

W części 4 - bogowie byli związani z miejscem (genius loci). Gdy miasto płonie, jego sacrum znika. W szerszym sensie - okrucieństwo wojny zabija wiarę w wyższy porządek.

 

Jest tu dużo psychologii - dehumanizacja wroga czyli to mechanizm obronny psychiki. Aby zabić, trzeba przestać widzieć w przeciwniku człowieka. Najemnik jest profesjonalistą - "Nie mam wrogów.", to chłodna kalkulacja zawodowca.

 

Ogólnie - utwór obnaża mechanizmy propagandy wojennej - "niesienie wolności" to eufemizm na podbój. Tekst porusza też temat psychologicznych kosztów wojny- utratę wiary, stępienie emocjonalne i konieczność "wyłączenia myślenia" (śmiech przed walką), by przetrwać.

 

Pozdrawiam. :) 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Bardzo dziękuję!!!

 

Świetne są Twoje komentarze :)

 

Pozdrawiam

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Dzięki, trochę się rozgadałam:)  Ale zapewniam, że potrafiłabym jeszcze więcej. :) Twoje teksty są świetne jeżeli chodzi o rozwijanie myśli w różnych kierunkach - historycznych, filozoficznych, religijnych, psychologicznych, literackim   i.t.p  W tym tkwi ich niezwykłość i oryginalność. Niezwykła wszechstronność! 

Pozdrawiam. 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Chciałem, żeby nie była to tylko wyprawa z punktu A i B w historycznym kontekście. 

 

 

Pozdrawiam

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk  No i świetnie Ci się to udało! :)