supeł

[Gość vioara stelelor]

Są ludzie, którym szczęście mignie tylko na moment, na moment tylko się ukaże po to tylko, by uczynić życie tym smutniejsze i okrutniejsze.

Stanisław Dygat

 

nocami wciąż przychodzą chwile

gdy myśli zawiązują moje ciało

na ciasny supeł

bez oddechu

 

za dnia zakasuję rękawy

i biorę się do pracy

nie mogę przecież zawieść

 

odśnieżam mosty

maluję karuzele jasnymi barwami

stawiam na stole dwie gorące kawy

by próbować się cieszyć

 

by było jak dawniej

jak zawsze

 

lecz od świata oddziela mnie dziś

nieprzemakalna przesłona

nie czuję smaków zapachów

nie słyszę dźwięków

kolory i kształty

są zamazane rozmyte

 

nocami ubywa mnie

niczym śniegu lub ognia

zależy co wybierzesz

jestem daleko

o wiele wierszy

nienapisanych jeszcze

a może już nigdy

 

nie wiem czego się chwycić

spadając w dół górskiej rzeki

spadając

spadając

 

spadając

 

kiedyś może zechcesz

rozplątać te wszystkie supły

i

będzie jak dawniej

na zawsze

 

 

Edytowane 24 Stycznia przez tie-break (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@tie-break przejmujący! Jednak nie pozwólmy aby wczoraj zabrało nam dziś i zapomniało o jutrze :) 

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze mówisz. Tylko to nie jest takie oczywiste. :)

[Charismafilos]

@tie-break jedynie nieoczywiste jest... jutro :) Bo jego nie ma.. dziś :) A dziś to dziś i tylko to mamy :)

[Gość vioara stelelor]

@CharismafilosNo czyli wszystko sprowadza się do carpe diem. Choć nie każdy dzień ma się ochotę chwytać. Nawet, jeśli człowiek robi wszystko, żeby tak było.

[Charismafilos]

@tie-break żeby było jasno - mnie też to nie przychodzi łatwo, ale to jakiś punkt odniesienia... plansza, na której możemy wykonywać nasze ruchy i działania.

To, że znam przepisy ruchu drogowego, nie znaczy, że umiem prowadzić auto ;)

Na zgliszczach się całkiem dobrze... buduje, rzeczy nowe i wielkie  :)

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję :) to jest bardzo mądre.

Pod warunkiem, że ktoś, oczywiście, chce.

Edytowane 24 Stycznia przez tie-break (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@tie-break wola najlepiej połączona z rozumem - to największe dary jakie otrzymaliśmy... na wzór Ideału :)

[huzarc]

@tie-break Najgorsze są noce, gdy człowiek zostaje sam na sam ze sobą.

[Charismafilos]

@huzarc i nie wystarczy "siebie pokochać".

[Gość vioara stelelor]

@huzarcTak, masz rację, bo w dzień jest zawsze jakieś działanie. Można szukać sensu i celu, nawet jeśli to jest tylko pójście do sklepu czy jakaś drobna przyjemność dla siebie.

 

[huzarc]

@Charismafilos od siebie trzeba wymagać. 

[Charismafilos]

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@huzarc ale z miłością :)

[Whisper of loves rain]

Intymny i poruszający zapis stanu ducha po stracie. To studium żałoby, oddzielenia od świata i tlącej się na dnie rozpaczy nadziei. 

[Berenika97]

@tie-break

 

To głęboki i poruszający wiersz - studium cierpienia, depresji i walce z ciszą emocjonalną.

Świetnie budujesz kontrast między porami doby - w dzień wykonujesz ogromny wysiłek by utrzymać pozory normalności. Noc - czas paraliżu, fizycznego bólu i "ubywania". To tutaj dzieje się prawdziwy dramat.

Szczególna jest ta "nieprzemakalność" od świata - to opis anhedonii.

Cała ta metafora supłów, odśnieżania mostów, spadania - tworzy spójny, przejmujący portret walki z pustką.To smutny, ale piękny wiersz o tęsknocie.

[Gość vioara stelelor]

@Whisper of loves rainZ tą żałobą, to może lekka przesada, ale tak, nadzieja umiera ostatnia :)

@Berenika97Dziękuję pięknie, Twoja interpretacja jest jak zawsze - bardzo trafna i precyzyjna. :)

 

Dziękuję również wszystkim, którzy zostawili ślad obecności pod wierszem :)

[Gosława]

To jest znakomity wiersz 

Smutek i tęsknota potrafią w człowieku zrobić ogromne spustoszenie a jeśli do tego dochodzą trudy dnia codziennego i wrażliwa osobowość mamy gotowy dramat 

Będę wracać do tego tekstu 

Pozdrawiam serdecznie

[Gość vioara stelelor]

@Gosława

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niekoniecznie od razu dramat.

Ale ten wiersz jest próbą ujęcia tego momentu, gdy już chciałoby się, aby ból minął, aby życie wróciło w swoje właściwe koleiny, a on jeszcze, skubaniec, dopada nocą, nie wiadomo dlaczego.

Dziękuję :)

Edytowane 25 Stycznia przez tie-break (wyświetl historię edycji)