Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W zamyśle zapis wiersza miał być oszczędny. Pozwoliłam sobie jednak na ubranie go w formę haiku, niemniej z oderwaniem od jego tradycyjnego charakteru. Tylko zapis sylabowy przypomina haiku, treść odbiega jednak od konwencji ; stąd też tytuł nadany wierszowi ( bez nazwania rzeczy po imieniu :).

Pozdrawiam
Aneta

Opublikowano

witam,
intrygujący...

przeczytałem kilka razy i wciąż nie mogę odwrócić się od tego obrazu -...widzę ruinę...

...ale czego?...
...

...podoba mi się, bo wbrew pozorom można go kontemplować w różny sposób...

serdecznie pozdrawiam
Piotr Mogri

Opublikowano

Kto powiedział, że czytelnicy mają miec łatwo Aneto, prawda:)
Jakoś nie zastanawiałam się czy haiku.
Zobaczyłam obraz wyrazisty. Gdyby tp był dłuższy tekst. Coś by się w tej oczywistości rozmyło.
a ja mam zdjęcie..tego wiersza.
sama robiłam.
wyślę.
ściskam - Mirka
[sub]Tekst był edytowany przez Dotyk dnia 06-10-2003 16:14.[/sub]

Opublikowano

być może rozumiem, być może nie,
jako pewnego rodzaju znawca Twojej twórczości,
a także jako wielki fan,
chcę tylko powiedzieć,
że taka forma osobiście mi się nie podoba.

owszem, myśl wydaje się być glęboka i ciekawa,
można nad nią posiedzieć i pozastanawiać się na jej sensem
poczukać dna bardzo głębokiego,
jest to także pewien rodzaj kontynuacji pewnych wątków, jak się domyślam.

ale dla mnie to tylko myśl,

Pozdrawiam,
Kai Fist

P.S.
jak by się mi wszytko podobało, to pomyślałbym, że to sen ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • spadł puch swym ramieniem przytulił rozżalonych rozjarzone brylanty na ziemi tliły się w oczach białe morze wzburzyło się po raz pierwszy od dawien dawna chcąc byśmy przypomnieli sobie, jak to jest płynąć po nim saniami   potajemnie zmówił się nieboskłon z chmurami urwiska stanął się przystankami drogi porwą pojazdy chwalić będziemy się i ogrzewać śmiejąc z gniewu, niekiedy i radości   przytulnie będzie aniołem zostać bo w końcu biel nas zewsząd otacza byle dłoni nie zajechać po całości, czymś musimy postawić posągi z węgli i marchewek   wieczór dziś jest specjalny inny niźli zawsze tańczymy nieświadomie pod jednym płaszczem bawimy się jak niegdyś i tylko to się liczy wszystko to, gdy palą się lampy pomimo tego, że marzniemy   uwieczniona kamera taśma przygotowana na niby nijak wszystko dlatego że dnia dzisiejszego, zwykłego jak inne, spadł puch    
    • @Radosław   a Ty jak Kogut…  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @KOBIETA Bądź  jak Supernova. 
    • @Radosław   wiem Radosław …niestety to takie silne oddziaływanie jest …międzygalaktyczne ;)))) nie wiem jak mogę Tobie pomóc…? ;) 
    • pamiętasz, Paweł, pamiętasz? pierwsze power chordy, tank mana, tiananmen square? to miała być okładka, debiut nasza pierwsza płyta pamiętasz j.p i a.c.a.b? pamiętasz refuse/resist, Badylaka, Siwca, płonącego mnicha? pamiętasz wolność, równość, braterstwo pamiętasz solidarność w szkolnych podręcznikach? pamiętasz? mieszkałem na Broniewskiego ty na Bohaterów Warszawy, razem rżnęliśmy karabinami w bruk ulicy. krzyczeliśmy sprejami na murach drabinkami sznurówek na glanach szliśmy z dumnie podniesioną głową po Władysława Orkana nie wiesz jak mnie to dziś boli kiedy mówisz z wyższością w swym głosie "było się słuchać co mówią jej władze" "śmierć takich głupich suk to mam w nosie"
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...