czytadełka

[tetu]

tyle mówiono o zbiorowym czytaniu
niejeden prezydent czytał bajki
dla dorosłych zabrakło kawy
i nikt nie słuchał przesłania

 

kobieta siedząca obok ziewała 
na cały regulator — trzeba wyciszyć 
głos i tak docierał jak z zaświatów
zachęcając do udziału w kolejnym projekcie

 

papier kamień nożyce

 

ten kto wygra będzie czytał swoje
może jakiś wiersz dotrze głębiej
niż dziewczynka z zapałkami

 

herbert z obrazka puszcza oko
do cogito dociera szelest —
nowe szaty miłosza 

 

cichosza

 

podobno poezja potrafi przysiąść 
na ustach przysięgłych szept

 

nie bądź bezpieczny

 

poeta pamięta

 

 

 

Edytowane wczoraj o 16:03 przez tetu (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@tetu nie mam pytań! ekstra :) 

[violetta]

@tetu nie każda poezja trafia w nasze gusta:)

[huzarc]

@tetu Znakomite, ironiczne i przewrotne:)

[hollow man]

@tetu

Bardzo ironiczne, ale z jaką gracją!

[Berenika97]

@tetu

 

Twój wiersz to diagnoza- poezja jako pusty rytuał (kawy brak, nikt nie słucha, losowanie zastępuje wybór) kontra moc prawdziwego słowa. Herbert, Miłosz jako duchy przypominające o powadze. Bardzo mi się podoba.

Brałam udział w takim czytaniu w bibliotece - w ubiegłym roku czytaliśmy Kochanowskiego - trudny język, ale nikt nie ziewał. :) Wszyscy trzymali fason.  Fakt, ze też nikt nie pił kawy, bo była tylko woda. :) Pozdrawiam.