inicjacja

[Czarek Płatak]

inicjacja 

 

jestem nastolatkiem właśnie 

zatrzaskuję drzwi przed twarzą 

sąsiadki z przeciwka tej co mnie

przyprowadzała z przedszkola

 

bejslajn i bębny dudnią na klatce 

i wtedy zastrzał pamięci mam 

z metr leżę w jej pokoju na desce 

do prasowania nie mam majtek 

 

ona mówi że to służy do zabawy 

w tajemnicy później śni mi się 

czarna madonna wielka 

 

na pół nieba i że wszystko 

widziała i że nigdzie nie mogę 

ukryć się przed jej wzrokiem

 

 

 

 

[huzarc]

@Czarek Płatak

Wiersz pokazuje inicjację jako splot wstydu, przemocy symbolicznej i religijnego spojrzenia, bez dopowiadania fabuł, bez moralizowania i pedagogicznych przestróg. I dlatego działa.

[wierszyki]

No i koniecznie do zamieszczenia na społecznościowe pomiędzy pozdrowienia z wakacji, to jest to właśnie co ląduje w prasie na czołówki ;) pzdr

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Mitylene]

@Czarek Płatak "mocny" wiersz o wspomnieniach dziecka, które mają potem konsekwencje w póżniejszych latach...Motyw czarnej Madonny, mroczny i przerażający. Fajnie zbudowany klimat wiwrsza, każda kolejna strofa nosi cora większy ładunek emocjonalny. Właściwie ten wiersz przeraża puentą...tyle dzieci skrzywdzino  i krzywdzine są nadal właśnie tym przywołanym w wierszu wzrokiem, przed którym nie da się ukryć...Pozdrawiam Czarku:)

[Berenika97]

@Czarek Płatak

 

To jest bardzo mocny, gęsty emocjonalnie i trudny wiersz. Porusza temat traumy, molestowania oraz winy wpajanej przez religijne wychowanie. Aż ścisnęło mnie w gardle przy strofie z deską do prasowania. Niesamowicie trudny temat ujęty w oszczędnych, ale trafiających w punkt słowach.

Świetnie zbudowałeś kontrast - z jednej strony ten nastoletni bunt, a z drugiej to ciche, duszne i paraliżujące wspomnienie. "Tytuł "Inicjacja" nabiera tutaj przerażającego, ironicznego znaczenia. To nie wejście w dorosłość, a utrata niewinności. Zostawia z bardzo ciężkim wrażeniem. Zwłaszcza końcówka z Madonną, która zamiast dawać ukojenie, staje się srogim obserwatorem. Klimat osaczenia i niemożności ucieczki ("nigdzie nie mogę ukryć się") zostaje w głowie na długo. Przerażający obraz mechanizmu traumy - ofiara, która zamiast wsparcia "otrzymuje" poczucie winy i osaczenia. Dzieci są nadal krzywdzone - często w domowym "zaciszu". 

Przejmujące.  Pozdrawiam. 

[KOBIETA]

@Czarek Płatak

 

opowieść o dysproporcji sił i przekraczaniu granic …oraz o ranach, które pozostają w nas na zawsze. Niczym niezapomniany pierwszy raz :) 

 

potrafisz wywołać emocje Czarek :) i to jakie:) .! 

[andrew]

@Berenika97

,, winy wpajanej przez religijne wychowanie ,,

Nie spotkałem się z czymś takim. Na czym miałoby to polegać. 

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego wieczoru 

[piąteprzezdziesiąte]

@Czarek Płatak

Druga i trzecia strofa wywołały zimny pot i przypomniały film, który oglądałam bardzo dawno temu. Nie pamiętam tytułu, ale pamiętam podobną scenę:  kobieta zostaje przyłapana in flagranti w sypialni przez męża, który szuka kochanka, ale znajduje w szafie małego chłopca - ich syna, mężczyzna w szale zabija kobietę, a po wielu latach seryjny morderca zabija kobiety...

Man traumę po tym obrazie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam.

 

[Berenika97]

@andrew

 

Na pewno się spotkałeś. 

"Wina wpajana przez religijne wychowanie" to pojęcie z psychologii, odnoszące się do poczucia winy nabytego w wyniku stosowania religijnych norm i zakazów, często w sposób dysfunkcyjny.

Przykładowe "winy" - poczucie grzechu za myśli seksualne, wstyd związany z własnym ciałem i jego funkcjami, wstyd za zwątpienie w wiarę czy zadawanie pytań. Przekonanie, że sama myśl o czymś "złym" jest równie grzeszna jak czyn.

To zjawisko bywa szczególnie problematyczne, gdy poczucie winy dotyczy normalnych, zdrowych aspektów rozwoju człowieka i prowadzi do długotrwałych problemów psychologicznych.

Kluczowy mechanizm wpajania tej winy - to groźba, że Bóg ukarze piekłem za takie zachowania. U dzieci tworzy się trauma. A to ma swoje przełożenie na życie dorosłe.

Sama byłam świadkiem takiego postępowania. Na przystanku była starsza kobieta (opiekunka, babcia?) z 3-4 - latkiem. Chłopczyk interesował się hałdą żwiru, która leżała obok, bo ulica była przebudowywana. Wybierał z niej kamyki, co nie podobało się kobiecie. Po którejś tam uwadze, aby nie brudził się, stwierdziła - zobaczysz , że "bozia utnie ci te nieposłuszne paluszki." A potem dziecko patrzyło wystraszone na swoje ręce.

W dziecku tworzy się lęk przed karą, która jest niewyobrażalnie straszna. I która kojarzy się z "bozią" - niestety! 

Obecnie młodsi rodzice już raczej nie stosują takiego wychowania, ale starsi a zwłaszcza ich rodzice (dziadkowie, pradziadkowie) - już tak.  

Pozdrawiam