Pożegnanie

[Radosław]

są takie chwile

w których serce

staje się ciężkie

 

ciężko je unieść

i trudno mu sprostać

 

pożegnanie

zaprosiło nas

do siebie

 

 

 

 

 

 

 

[Berenika97]

@Radosław

Brzmi jak wiersz o grawitacji straty. Serce nie pęka - staje się bardzo ciężkie, jak fizyczne brzemię. "Pożegnanie zaprosiło nas do siebie" - piękne odwrócenie perspektywy- to nie my idziemy, nas wezwano. Prostota formy jak westchnienie.

[Alicja_Wysocka]

@Radosław

To nie do przewidzenia, 

jak w chwilę los się zmienia.

[huzarc]

@Radosław Głębia filozoficzna w kilku słowach. Znakomite.

[Radosław]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Można spojrzeć na pożegnanie właśnie z takiej perspektywy, jako zaproszenie do spotkania z samym sobą. 

[Radosław]

@Alicja_Wysocka Czasem brakuje słów,  a czasem są po prostu zbędne.  

[Radosław]

@huzarc Dziękuję.  To bardzo miły komentarz. 

[Jacek_Suchowicz]

czy kiedyś spotkasz się z samym sobą

czy ci się udało siebie usłyszeć

czy może w tobie grzmi głosów mnogość

czy usłyszałeś milczącą ciszę

 

pozdrawiam

 

[Radosław]

@Jacek_Suchowicz Milcząca cisza ?  Ciekawa konstrukcja 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. 

[Radosław]

@FaLcorN Dziękuję.  

[Radosław]

@MIROSŁAW C. Dziękuję Mirku. 

 

pozdrawiam 

[Radosław]

@Rafael Marius Dziękuję.