Siódmy mój taniec

[EwelinaWawrzyniak]

Cisza czarnego cienia usypia me myśli

Kołysze oczy w rytmie bezdennej nienawiści

Zamykam szczere serce tym bólem okryte

Jak szczyt góry, marzenia śmiercią zdobyte

 

Blask zawistnego płomienia ogrzewa mą bladą twarz

Czy mogę na Ciebie liczyć, czy łaski odrobinę mi dasz ?

Marznę lecz z lodu powodu, którym twe serce znamione

Chęć skończonej udręki. Chęci te nieposkromione

 

Klęczę wiec przed twoimi jak skala twardymi słowami

Zamykam w mym spojrzeniu słońce, powiekami

Z głowy mej krzyk wydobyty, jakby w gardle zastały 

Kłaniaj się! Myśli bezpowrotnie osłupiały.

[Charismafilos]

@EwelinaWawrzyniak ciekawe emocje! I intrygujący tytuł ;)

[EwelinaWawrzyniak]

@Charismafilos dziękuję bardzo :). Tytuł jest nawiązaniem do filmu “Siódma pieczęć” oraz ostatniej sceny z danse macabre. Napisałam ten wiersz w liceum po obejrzeniu filmu :).