Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pragnę cię pieścić o poranku

zapachem kawy, róż w rozkwicie,

i podarować dobry nastrój

na wszystkie niewiadome chwile.

 

Pragnę cię pieścić przez dzień cały,

nawet jeżeli zawsze w pędzie

jesteś - i w inną stronę patrzysz -

w kieszeni schowaj mnie na szczęście.

 

Pragnę też pieścić cię, gdy wieczór

psotnie zasłania miastu oczy,

i od spojrzenia do uśmiechu

ustami szukać nowej drogi.

 

A później ciemność z nieba spłynie

w niedokończone jeszcze wiersze;

nie bój się nocy i dotykiem

napisz dla pieszczot własną puentę.

Opublikowano

@tie-break

 

Ten wiersz jest jak delikatne wyznanie, które otula czułością każdą porę dnia. Udało Ci się stworzyć coś równocześnie tak intymnego i uniwersalnego - każdy, kto kochał, rozpozna w tym pragnienie bycia blisko, nawet gdy okoliczności nie sprzyjają.

Szczególnie urzeka mnie wers o schowaniu w kieszeni na szczęście - jest w niej taka świadomość, że miłość musi się dostosować do życia, do pędu codzienności, ale jednocześnie może być tym małym talizmanem, który nosimy przy sobie.

Ta ostatnia strofa to przestrzeń dla wyobraźni.  Bardzo piękny wiersz. Pozdrawiam. 


 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

... by spisać wiersze niespisane ;) .... dla mnie, może to być to o mijających chwilach.

 

chwila jak chwila ciągle obok
rozkłada obraz wraz z nim myśli
popieścić każdą znów się uczę
by nie zapomnieć po co jestem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...