DNO

[kasia652]

Podałam Ci dłoń gdy tonąłeś w gównie
ręce w fekaliach aż po same łokcie
i choć ciągnęłam najmocniej jak umiem
wbiłeś mi w serce brudne swe paznokcie

 

Po moich ramionach wspiąłeś się do nieba
zostawiłeś syf co z Ciebie opadał
Brudna moja dusza brudne moje trzewia
a Ty kłamiesz że ktoś inny Ciebie tak poskładał

 

Dziś wielkie panisko dziś książę z bajeczki
Co w życiu nie rzygał w rynsztoku na bruku
I dajesz mi rady mądrości wycieczki
mówiąc że we mnie za dużo jest mroku

 

Że to czarcie moce że to już przesada
Że tak kobiecie nie przystoi wcale
A ja pierdolę to co komu wypada
Spowiadaj się ze mnie przy konfesjonale

 

I oby szatan co się go boisz
nie przyszedł po Twoją duszę święconą
bo piekło jest już tam gdzie stoisz
gdy patrzysz w lustro w twarz zakłamaną

 

Ja mam odwagę zajrzeć w swoją duszę
nawet jeśli będzie wbrew ludzkiej naturze
Ty nie umiesz prawdy znieść gdy się maski kruszą
co Ty wiesz o życiu co wiesz o kulturze