Rainer Maria Rilke - Chmury o zmierzchu (Abendwolken)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Zmierzch . . . . . Cichną przestworza. - Łuną

Błyszczące widzę wzgórza na wschodzie.

Wędrujące chmury, srebrne łodzie,

Połyskując przez blady błękit suną.

 

Tak lekko w oddali szybują . . .

I jakby przywiozły żeglarzy świętych,

Przy szczytach gór księżycem tkniętych,

Jak przy samotnej wyspie, cumują.

 

I Rainer:

Abend . . . . . Stille die Fernen. — Ich schau’

Hoch ob verdämmernder Hügellehne

Wandelnde Wolken, silberne Kähne,

Schimmernd schwimmen im bleichen Blau.

 

Gleiten so leicht in die Weite hinaus . . .

Da, bei des Mondes blinkenden Bergen

Stehn sie, als setzten sie selige Fergen

Dort auf dem einsamen Eiland aus.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - piękny wiersz - 

                                          Pzdr.

[Annie]

Piękny obraz :)

[Witalisa]

@Andrzej P. Zajączkowski – ode mnie puchar w kategorii: muzyka.

[Nata_Kruk]

Dzięki Tobie czytam innych poetów spoza kraju... :) Ładny wiersz.