Milcz!

[infelia]

Nie umiem upiec sernika, bo ciągle mi
Patrzy na ręce, jakbym skradła mu duszę.
Na jego stękanie: „mama robiła inaczej”
Zdzieliłabym go łychą z półobrotu w ucho.

 

A do tego jeszcze z piekarnika uśmiecha się
Do mnie przepyszny zakalec, aż palce lizać.
I na złość w rosole pływają oka przymrużone.
Myję okna na zawołanie, bo pan poeta płacze:

 

„Świat widzę blady, niewyraźny, mgłą osnuty.
Dech tracę, wytrwam li, czy umrę ja, nieborak?”
Nic, tylko ścierą ostudzić czoło i podać rumianek.
Na księdza czy lekarza czekać ratunek? ironizuję.

 

Stęka, gwiżdże i bucha parą z nosa jak parowóz,
Gdy trzeba wynieść śmieci lub zetrzeć kurze.
Nad leciutko tylko przesoloną zupą wznosi
Godzinną litanię, a serwetką wymachuje

 

Przed nosem niczym pismem rozwodowym.
Choć w domu nie ma adaptera, niosą się jęki,
Świsty i zgrzyty jak ze starej, zdartej płyty.
Jedyne, o co mnie poprosił w swoim życiu,

 

To: „podaj piwo”, bo rękę wziął sobie sam,
Porywając mnie przez okno i unosząc,
Przewieszoną jak cenny wór dorodnych kartofli
Na grzbiecie łysej, kulawej szkapy przed ołtarze.

 

Zatkam uszy, a on niech sobie popiskuje, jęczy
I papla filozoficznie nad piętą wystającą
Z dziurawej skarpety: „być albo nie być?”
Jego głupie, odwieczne pytanie bez odpowiedzi…

 

[hollow man]

@infelia Tu akurat poszło z półobrotu.

[huzarc]

@infelia Aby ktoś mógł bujać czołem wysoko i bosą stopą macać świat, ktoś inny musi ścierą to niebo przecierać, a miotłą dróżki omiatać. I tak to działa.

[infelia]

@huzarc Poetycznie. Dziękuję.

[widelec]

wow. myślę, że poki co to najlepszy wiersz jaki tu zobaczyłem. super opis zlosliwosci swiata i pstryczki w ludzi "wrazliwych". czyta sie bardzo przyjemnie, melodycznie

[violetta]

@infelia ojej, teraz się robię na patelni takie malutkie:)

[Marek.zak1]

Fajnie to nie wygląda, ale sprawa jest naświetlona tylko z jednej strony, więc obraz może nie być obiektywny. Pozdrawiam

[infelia]

@Marek.zak1 To jak z obrazem "Dama z gronostajem" - uśmiech i obraz zmienia się w zależności od kąta patrzenia.

Dziękuję za uwagę. 

[violetta]

@infelia oj ty cudaczku:)

[Marek.zak1]

@infelia Z łasiczką też, a tak to działa:). Pozdrawiam

[infelia]

@violetta A co z tym wierszem z waszym udziałem, Pani sierżant? Bo coś kaprysicie mnie tu. 

[violetta]

@infelia zaraz się poprawię:)

[hania kluseczka]

@infelia fajowskie:) twoja peelka to dopiero potrafi być, stanowcza:) 

moja koleżanka "męczy się tak ze swoim starym" już pewnie będzie ze 20 lat, młódką straszną była jak za niego wyszła 

 

 

 

 

 

 

pod pociąg:P 

ale także i ciągle się te różne odbywają w okolicach tzw. wielkiej miłości, trochę urozmaiconej;) 

[infelia]

@hania kluseczka Nie bierzmy wierszy na poważnie. Coś jest prawdą, coś ułudą. 

[hania kluseczka]

@infelia ja tam zawsze biorę wiersze na poważnie, w końcu, nie biorą się znikąd;) 

@infelia i nie wierzę, w tzw, fikcję literacką ;)  

[hollow man]

@infelia

Dużo myślałem o tym wierszu przy dzisiejszym odśnieżaniu ;)

[APM]

@infelia I tak sobie żyli długo i szczęsliwie... A moze nie? Nie szczęślwie? Nieszczęśliwie? Ale żyli sobie nawzajem.

[infelia]

@APM Jak to w bajce.

[Berenika97]

@infelia

Ta mieszanka frustracji i groteski jest świetna. Mistrzowskie zestawienie - wysoki styl ("być albo nie być" kontra niska rzeczywistość (wynoszenie śmieci). Ta ironia wobec męskiej filozoficzności przy jednoczesnej bezradności jest mocna.

To jest obraz małżeństwa bez metafor, za to z sernikiem mamy, dziurawą skarpetą i wiecznym "podaj piwo". Brutalna szczerość.

[infelia]

@Berenika97 Dziękuję.