Na cztery

[tetu]

rozpisać pustkę 
by wybrzmiała

 

w metrum cztery czwarte
cisza rozchodzi się po kościach
wyjątkowo zimny maj zostawia ślad

 

unikam odpowiedzi na pytanie 
o słowo o kamień — milczę 
słowem i kamieniem

 

niekończąca się myśl przebija światło
i znów zapada senność — wieczna pamiątka
Róża po wyrwanym sercu

 

 

 

Edytowane 29 Stycznia przez tetu (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@tetu cudne :)

P.S. Już prawie mam równanie do tego haha ;)

[tetu]

@Charismafilos dziękuję:)

 

Ps

Ja to dopiero mam umysł ściśnięty, także mnie przypadkiem nie testuj:D 

W Twoje zdolności nie wątpię:) 

[Charismafilos]

@tetu mogę pomóc poluzować... imadło ;) tudzież warkoczyki ;)

[Rafał Hille]

@tetu super, bardzo mi się podoba ten tekst, "cisza rozchodzi sie po kosciach" - piękne :)

[andrew]

@tetu

...

pustka

 

z bliska 

może okazać się  

tłem 

bez treści 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

[tetu]

@Charismafilos Proponujesz korki? Dzięki za troskę, jak będę potrzebowała pomocy, to zawołam:D 
Póki co nauczyłam się liczyć na siebie i dobrze na tym wychodzę:) 

 

@Rafał Hille miło Cię i tutaj widzieć. Dziekuję za komentarz. Fajnie, że się podoba. Pozdrawiam. 

 

@andrew tak właśnie bywa. Dzięki za zajrzenie i podzielenie się emocjami. Serdeczności. 

 

 

@violetta @Marcin Tarnowski @MIROSŁAW C. dzięki za przeczytanie. 

[Charismafilos]

@tetu korki? gdzieżbym śmiał! Sam nielegalnie próbuję uszczknąć coś z Twej przenikliwości ;)

Zwrot "póki co" ma w sobie wiele nadziei :)

[Radosław]

Dla mnie takie obrazy to wyższa szkoła jazdy. Czytam bardziej sercem niż intelektem. 

 

Zostaję przy wierszu. 

 

 

[Rafał Hille]

@tetu tak, też dzis tutaj opublikowałem;) pozdrawiam

[KOBIETA]

@tetu

 

śliczny :) tetu :) śliczny ! Wyjątkowo zimny maj …

 

 

 

Zimny maj orzeźwia obietnicą światła
tego światła, które pozwala ze sobą pomilczeć. 
Każdego dnia maluję nos na niebiesko
wolałabym raczej nie pamiętać.

 

 

 

 

[Berenika97]

@tetu

To piękny wiersz o milczeniu, które paradoksalnie staje się materią poezji.

Ta „cisza rozchodząca się po kościach" to niezwykły obraz - fizyczny, cielesny, niemal dotykany.

Ma w sobie coś z ekspresjonizmu. Pozdrawiam.

[tetu]

Pięknie Wam dziękuję za wspaniałe komentarze i za to że zostawiacie tutaj swoje serducha. Oczywiscie chodzi mi o pracę i czas jaki poświęcacie na wiersz. Pozdrawiam.