024 - messkład słoneczny

[Messalin_Nagietka]

wszechświat jest płaski jak pudło gitary
w naciągu strun i rąk gnących przestrzenie
próżnią wymiata lub ssie do cholery
oscylacyjne to oddziaływanie

i serca nie masz nad rezonans dziury
w której z energii tyle co i masy
próżnią mierzone załamanie wiary
rozlicza w tembrach wibracje gwiazd mgławic

do których z progów podmuchy wybuchu
odnoszą składnie spirali galaktyk
wieść o podróżach na krańce akordu
dudni harmonią w placebo zaradcze

jak z pieśni słowa kręgami rozmyślań
po sploty mięśni tak z hipotez wielu
jest kręgosłupem zakrzywienie próżni
z pudła gitary wygniecionym wiórem

że bóg skakanką a plecionką mniejsi
zwą chaotyczne spektrum pików świata
falochron bytu dualizmu myśli
wszechświat jest płaski jak pudło gitary

[Roman Bezet]

Do odczytania ;)
Ale - nie wiem dlaczego - nie chce mnie wzruszać? ;(
Pola skojarzeniowe wymieszane odpowiednio, obrazowanie czytelne, tylko drobne niesmaki (np. "placebo zaradcze"), a nie rusza. Taka pora przedwakacyjna? No, sam nie wiem.
pozdrówko messa
b.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki Bezet za czytanie tych moich no sam nazwę "dziwnych" wierszy - normalnie pokręca mną - nie wiem sam
pozdrówko MN

[Marek Paprocki]

skrzyżowanie fizyki/albo jej działu astronomi/ z poezją może nie wzrusza ale myślę, że wnosi coś nowatorskiego nie tyle do fizyki ale do poezji.Zdecydowanie wolę takie eksperymenty niż jakieś tam wulgaryzmy obliczone na tanią popularność.Przyszło mi do głowy, że messaskład w całości chętnie bym widział w wydaniu książkowym.

[Messalin_Nagietka]

Wi

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Marku - do tej pory napisałem 30 wierszy tego typu - jeśli się znajdzie wydawca, czemu nie, dziękuję bardzo za niesamowity koment
pozdrówko MN