epizod

[hollow man]

senne obrazy spakowane w słowa
pojawiasz się bardziej jako przeczucie
niż maszyna złożona z elementów
wypełniona krwią limfą i mlekiem
jak hybryda ze wspomnień
projekcja poprzednich kobiet

 

pustka w tle wypełnia się treścią
jestem kroplą rozpuszczoną w tobie
światłem załamanym przez pryzmat
kosmosem szukającym własnego przeciwieństwa

 

nasze samotności nie karmią się wzajemnie
ciszą między końcem zdania
a spojrzeniem 
w którym odbijają się słońca kolejnych dni

[Gosława]

To jest znakomity wiersz 

A szczególnie ostatnia strofa 

Piękna jest 

I w końcu "wylazła" na wierzch prawdziwa twarz autora

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@hollow man

 

To bardzo intymny, współczesny wiersz o relacji, w której druga osoba balansuje między realnością a wyobrażeniem. Podoba mi się ostatnia część - "Nasze samotności nie karmią się wzajemnie" - przyznanie, że bliskość nie znosi samotności. Ta cisza między zdaniem a spojrzeniem, w której "odbijają się słońca kolejnych dni", pokazuje, że mimo wszystko jesteście oddzielnie, patrzycie we własne przyszłości. Świetny! 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - za poprzednikami - super wiersz - szczery - 

                                                                                            Pzdr.

[hollow man]

@Gosława

Facet to wystarczy, że nieco głębiej wejrzy w swoje emocje, poza tradycyjne nie wiem co czuję, ale to pewnie kłopoty gastryczne i staje się objawieniem. Prawdziwa, nieco zużyta twarz, lekko przebija przez maskę i to wystarczy, by dołączył do zacnego grona nadwrażliwców o grubej skórze. Bo jak wiadomo łobuz kocha najmocniej i pociąga porządne kobiety. Tylko później trudno jest z nim żyć między odebraniem dzieci z przedszkola, a gotowaniem rosołu w niedzielę.

Ale to nie o wierszu, tylko takie refleksje na temat Twojego komentarza, za który dziękuję  - narcystyczna część mojej osobowości lekko spuchła.

Edytowane 23 Grudnia 2025 przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Gosława]

@hollow man a wiesz że ja mam to szczęście bądź nie że wszystkich łobuzów jakich spotkałam na swojej drodze już dawno temu pożegnałam 

To bujda że tacy kochają najbardziej 

Owszem kochają tylko na swój dziwaczny sposób 

Ale żeby nie było że kobiety są święte 

One też bywają okrutne i zawzięte 

Najgorzej jak się takie dwie podłe osobowości odnajdą 

Wtedy nie zostawia się jenców

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Uwierz mi na słowo

[hollow man]

@Berenika97

Czytam Twoje komentarze i wiersze i zastanawiam się skąd Ty bierzesz te trafne wglądy.  Dochodzę do wniosku, że istnieje życiowa mądrość, która nie przeradza się w zgorzknienie, wycofanie za świata czy przyjęcie pozycji guru ze szklanej góry.

Dziękuję!

@KOBIETA

Być może, ale Ty taki wierszyk, to piszesz pomiędzy malowaniem rzęs i ust (albo na odwrót w zależności jak jest zgodnie ze sztuką).

Dzięki!

@Waldemar_Talar_Talar

Dziękuję - dostać komplement od Ciebie to honor.

@Gosława

Słusznie prawisz :)

Edytowane 23 Grudnia 2025 przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[bazyl_prost]

samotności się nie łączą w kosmosie