Wciąż kocham Ją

[Andrzej_Wojnowski]

Ja kocham Ją

czy  Ona wie

od lat mi krąży w głowie sen

że kiedyś w końcu stanę twarzą w twarz

lecz gdy przechodzi obok mnie

to całe męstwo chowa się

zamiera głos

i znowu milczę

a serce płonie

 

Pisałem do niej tysiąc słów,

w zeszycie całe morze prób

lecz każdy wers zostawał  tłem

bo kiedy chciałem wysłać je

to ręka mi  cofała się

jakbym się bał

najprostszej prawdy

 o nas dwojgu

 

Mijają lata – inny dom,

dzieci kredyty zwykły ton

a jednak w snach wciąż widzę tamten wzrok

wśród tylu spraw codziennych burz

powraca czasem tamten kurz

gdy stałem w drzwiach

i nie zrobiłem kroku w przód

 

I może tak już musi być

że pewnych słów nie da się zmyć

że każdy z nas coś niesie tylko sam

lecz kiedy myślę o niej znów

to wiem że spośród wszystkich słów

wystarczą dwa

a ja niestety

powiedzieć  ich nie umiem

[Marek.zak1]

Sny rządzą się swoimi prawami, cofają nas w czasie, przenoszą tam, gdzie chcielibyśmy być, ale z różnych przyczyn nie jesteśmy. Kiedyś napisałem koleżance w tym duchu "Kiedy zamykam oczy" (z 1.03.2019) i bardzo się popłakała.  

Fajnie, że się pojawiłeś, a wiersz w Twoim stylu. Pozdrawiam

[Berenika97]

@Andrzej_Wojnowski

Niewypowiedziane słowa z czasem stają się ciężarem. A niepodjęte decyzje potrafią przez lata szeptać w uszach. Napisałeś o niemożności mówienia... w pięknie sformułowanych wersach.

Piękny, smutny wiersz.

[andrew]

@Andrzej_Wojnowski

...

Super

milutki wiersz

potrafić zabrać myśli

z codzienności

do nieskończoności

 

fajna sprawa 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

[Andrzej_Wojnowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97

 

Masz rację — niewypowiedziane słowa potrafią ciążyć.
Ale właśnie z tego ciężaru rodzą się wiersze.
Gdybym umiał je wypowiedzieć wtedy,
nie musiałbym pisać ich dzisiaj.

 

Dziękuję i pozdrawiam

@andrew

„Bardzo dziękuję.
Miło wiedzieć, że te kilka słów
może zabrać kogoś dalej, niż zwykły dzień pozwala.”

 

Pozdrawiam

[Berenika97]

@Andrzej_Wojnowski Rozumiem to. Niektóre słowa potrzebują czasu i dystansu, żeby w ogóle mogły zaistnieć. Dobrze, że piszesz — te niewypowiedziane "wtedy" zasługują na wypowiedzenie "teraz".  Pozdrawiam. 

[Andrzej_Wojnowski]

@Marek.zak1

Masz rację - sny co jakiś czas zabierają nas tam, gdzie serce zostało, choć życie poszło dalej. Może dlatego tak trudno o nich mówić, a tak łatwo przeżyć je na nowo. Ten mój wiersz też jest trochę takim powrotem do miejsca, którego nie da się dotknąć inaczej niż właśnie w śnie