Młoda skóra szybko leczy zadrapania

[bogumiłjoachim]

zatrudniono mnie w koszarach gwiazd

otulono moją duszę wilgłym mięsem

i zamknięto w gorzkiej pulsującej tkance

 

później już zaledwie

połknąłem napompowane wnętrzności

ugrzązłem w zbrukanych kościach

zaplątałem oddech w wykrzywione żebra

i z krwią pobiegłem

 

szeptałem bełkotałem odmęty

odrywałem giętkie paznokcie

toksyny witałem z serdecznością

pozwalałem słońcu spalać mi oczy

wgryzałem się w gruszki aż do szczątek

tańczyłem w pokołtunionych pasmach

uciekałem zakrętami ku zapomnieniu

i nawet kochałem trochę

lecz ciągle miałem tylko tę skórę nieszczęsną 

 

patrzyłem też w górę 

gdzie chociaż nie było niczego

szyderczo śmiało się stamtąd wszystko

[huzarc]

@bogumiłjoachim

Bardzo silna, cielesna wyobraźnia, jak łódź, którą się płynie ku jądrze ciemności.

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Ale skoro niczego nie było, to jak nic - mogło się śmiać?

[Dariusz Sokołowski]

Fajny, mięsisty, tkankowy, organoleptyczny… Jest Conrad ale i Rimbaud, Baudelaire, i Krynicki i… Lechoń, mnóstwo… Najciekawszy na stronie!
Pozdrawiam

 

[bogumiłjoachim]

@Alicja_Wysocka Wszystko, które jest nad naszymi głowami, bo gdzie by się nie skierować – zawsze gdzieś coś będzie. Z drugiej strony, jednak wszystko to nic, bo nic nie ma żadnego znaczenia. Patrząc w rozgwieżdżone niebo uświadamiasz sobie, że masz wokół siebie cały, zachwycający wszechświat. Jednocześnie, zupełny bezsens, bezcelowość i pustkę. Konstelacje zachwycają i nie dają żadnych odpowiedzi. Tylko beztrosko migoczą, uświadamiając dobitnie ziemską małostkowość. A potem jeszcze sobie myślisz, że ten nocny seans dla nas dostępny to i tak tylko gwiazdy Drogi Mlecznej, najbliżsi kosmiczni sąsiedzi, a mimo to tak odlegli i mistyczni. Podglądając je w bezchmurną noc intensywnie czuję się fragmentem i wszystkiego, i niczego.

@Dariusz Sokołowski Zaszczytne porównania, dziękuję bardzo :)