Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w niewiadomą dnia
enty kąt spraw
krzywą słów

wpisano funkcję życia

zogniskowano codzienność
podzielono szczęście
wyciągnięto pierwiastek z miłości

w geometrycznym ciągu
zostało nagie Ja

Opublikowano

wiersz ciekawy lecz w 2 strofie dałabym coś innego . Bo coś mi tam nie pasuje . Pomyślimy zobaczymy . Pozdrawiam .

Opublikowano

to moja wizja...napewno nie skorzystasz...chodź może jakiś element ukradniesz...;)


w niewiadomą dnia
enty kąt spraw
krzywymi słów

równanie wyboru skrócono
wynikiem trzy kropka

z góry ustalono
mianowanik życia

zogniskowano codzienność
podzielono szczęście
wyciągnięto pierwiastek z miłości

w matematycznym ciągu
zostało nagie Ja

Opublikowano

Hmm... to może tak:

w niewiadomą dnia
enty kąt spraw
krzywą słów

wpisano funkcję życia

zogniskowano codzienność
podzielono szczęście
wyciągnięto pierwiastek z miłości

w matematycznym ciągu
zostało nagie Ja

Opublikowano

ogólnie to wiersze o zabarwieniu matematycznym mnie nie cieszą :-) aczkolwiek ten nie znudził. za dużo skojarzeń na jeden raz - robi się ciężkostrawnie. wersja kl poprawiona smaczniejsza.

pozdrawiam
k.

Opublikowano

wpisano funkcję życia dziedziną funkcji x życie

hmm... nie za bardzo przekombinowane?... musiałam przeczytać kilka razy, aby złapać sens.

Opublikowano

niech czytelnicy się domyślają...może być jedna liczba nie do końca odkryta...ale jak chcesz...poczekaj na innych albo zmień...to nie mój wiersz...przedstawiam swoje wizje tylko...;)twórz wymyślaj dumaj do wyczerpania słów dnia chodź ciagle się rodzą nowe.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

"w niewiadomą dnia
enty kąt spraw"

czy to nie wystarczy za nieodkrytą tajemnicę? za mało zagadek mamy w życiu codziennym? ;-)

Opublikowano

No - wreszcie przyzwoity debiut - żadne tam ptaszki, serca, esemesy czy inne misie ale ciekawy pomysł, dobrze napisane, skondensowane i wyliczone ;-) A co najważniejsze, to że n-i-e p-r-z-e-g-a-d-a-n-e! Bo właśnie nadmiar wszelkości jest wg mnie wadą debiutów! Toteż posyłam plusa i życzę równie udanych kolejnych utworów!
POZDRAWIAM!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie lubię nadmiaru słów.
Podobno najładniejsze jest proste (a nie prostackie) ;-)
Niemniej jednak bardzo dziękuję za tyle miłych słów :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Chyba masz rację... algebraiczny mi nie pasuje, ale geometryczny?... jak najbardziej :-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @APM Właśnie to. Dobrze kombinujesz.
    • @MigrenaTwój tekst zawiera w sobie odwagę podmiotu, który nie waha się przed eksploracją przestrzeni, gdzie uwolniona zostaje prawdziwa siła witalna. Namiętność nie musi się nigdzie ukrywać, gdyż wiersz pozwala jej na suwerenność, odrzucając lękliwe schematy.   Moją uwagę przykuł wątek imion. Nadałeś im bardzo ważną funkcję - tożsamościowotwórczą. Jak każde słowo, imię wyodrębnia byt z chaosu. W seksualnym zespoleniu kochankowie stali się bezimienni, czyli powrócili do pierwotnego stanu, w którym mogą być wszystkim.   Utwór nie czyni ciemności kategorią czysto fizyczną (brak światła), ani etyczną (mrok psychologiczny), lecz eksponuje ją jako naturalny instynkt przyciągający do siebie pierwiastek męski i żeński, oraz jako ukryty w nich potencjał do nieustannej rekonstrukcji wzajemnej obecności jednego wobec drugiego.   Akt miłosny implikuje bezgraniczność, rozumianą jako powrót do pramaterii. Z niej, dzięki otwarciu się na wymianę energetyczną, będącą warunkiem autentycznie spełnionej miłości, powstaje nowa rzeczywistość (świat wybucha z nas), w której można się zdefiniować w inny sposób i poprzez inne zasady, niż wszystkie znane do tej pory.   Formalnie, podział wiersza na pojedyncze linijki bądź krótkie dwuwersy przywołuje na myśl szybki, urywany oddech, co współgra z całokształtem tego lirycznego założenia.   (Po prawie roku mojej nieobecności tutaj z przyjemnością zauważam, że potrafisz jednak zdyscyplinować swoje pisanie, co wychodzi mu  tylko na korzyść).   AH
    • Wchodzę do pokoju, w którym nikt nie czeka, choć na stole wciąż leżą moje własne klucze. Patrzę na swoje odbicie w szybie piekarnika – jakaś obca twarz, której już się nie uczę. Zmieniłem się w kogoś, kto tylko obsługuje ciało: karmi je, kładzie spać, ubiera w czyste rzeczy, ale w środku, pod skórą, nic się nie ostało, żadnej myśli, której mógłbym zaprzeczyć. Na klatce schodowej sąsiad pyta: „co słychać?”, a ja mam w gardle tylko suchy piach i żwir. Udaję, że szukam kluczy, żeby nie oddychać tym samym powietrzem, co ten ludzki wir. Świat jest za szybą. Jest jak telewizor, w którym ktoś wyłączył dźwięk i kolory. Wszyscy dokądś biegną, coś widzą, coś słyszą, ja tylko sprawdzam, czy zamek jest skory zamknąć mnie szczelnie przed każdym pytaniem. Znowu patrzę na telefon. Świeci pustym ekranem. Nikt nie pisze, bo przestałem odpisywać pierwszy. To nie jest ból, który krzyczy nad ranem, to jest ból, który cicho układa się w wiersze, żeby potem spłonąć w koszu na pulpicie. Zostałem cieniem na własnym podwórku. Tak wygląda moje – nie moje – życie: powolne ścieranie się kredy na murku, którą ktoś kiedyś napisał moje imię, a teraz deszcz płucze je, aż całkiem zginie.
    • @Aleksander Hoorn dzięki, a tak:   Zieleń w niebieskości   Wysoko W kołysce z patyczków Rodzi się życie Taniec na klawiaturze Puchem drży   czy coś innego miałeś na myśli?
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - święte słowa - miło Alicjo że byłaś  -                                                                             Pzdr.serdecznie. Witaj - może i nie działa  - ale dziecko inaczej myśli - zawsze tak było -             serdecznie ci dziękuję za przeczytanie i komentarz -                                                                                               Pzdr.wiosennie. Witam - ucieszył mnie twój komentarz ozdobiony pięknem - dziękuję -                                                                                        Pzdr.miłym porankiem. @Poet Ka - @Posem - @wiedźma - serdecznie dziękuję - 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...