Boże szelmów... pobłogosław króla cz.8

[Simon Tracy]

Pieśń szubieniczna Orlona.

Bo czym byłaby

porządna ballada łotrzykowska

bez pieśni zgubienia

dla głównego bohatera.

 

Wiwaty i sprośne epitety poniosły się znów po wygłodniałym, widoku porządnej egzekucji tłumie zebranych.

 

 

Tak oto umiera wielki człek, który się pracą ani porządnym prowadzeniem nigdy nie zhańbił. Któremu tak wiele talentów i sztuk możnaby przypisać.

On jak król, spał na łożu, złożonym z chętnych, gorących ciał murew uciesznych i krasnych i złotych talarów którymi dziewki swe upadłe obsypywał, równie obficie co wulgaryzmami na ich lenistwo i kobiece dąsy.

 

 

Jego język jak miecz, ciął skostniałe zasady i moralność ludzi wszelkich stanów. Walczył z wyzyskiem biednych. Króla miał za rzyć z uszami, szlachtę za pijawki bezduszne a kler jawił mu się jako plaga najgorsza. Jako jad, który jątrzy jedynie, najgłębsze rany społeczeństwa rynsztoku i brudu.

Bogiem mu była tylko jego fantazja i polot do kłopotów i zbrodni najpodlejszych.

 

 

A grzechy były jak trofea, którymi przechwalał się w dusznym dymie świec łojowych u szynkwasów, zapadłych zajazdów i karczm dla półswiatkowej elity. Jego bratem zwać się mógł banita lub alfons a nie urzędnik królewski. A czy miłował? Miłował sztukę, wino i picze niewieście, jak tylko mógł najwierniej i najgoręcej. Takim był wyklętym dzieckiem placów targowych i bram kupieckich.

W najpodlejszych cieniach gzymsów burdeli, jego honor i duma ukryte.

Teraz wyciągnięte na świat ten niesprawiedliwy i wielki.

Na szafot przez los przewrotny sprowadzone i w zadek blady i chuderlawy boleśnie uderzone.

 

 

Orlonie de Villargent,

tańcz mój luby szelmo.

Toć Twoje wesele szubienicy.

Na nim jest panią drewniana kobieta. Rzucisz się jej ochoczo w ramiona a ona pozbawi Cię grzesznego ciała i ostawi zimnego szkieleta.

 

Dalej do tańca,

szelmy, bladzie i suki wszelkie!

Na stryczku wesołe pląsy!

Dalej śmierci moja miła!

Do tańca aż do zdechu!

Do skręcenia sobie karku!

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Simon Tracy Powiedzmy, że w obecnych czasach krzesło elektryczne to trochę bardziej humanitarny sposób na karę śmierci, a być może śmiertelna  dawka cyjanku/cyjanowodór, czyli współczesne komory gazowe jest najlepszym sposobem. Ogólnie mówiąc wszystkie powyższe sposoby są na swój sposób okrutne, ale w przypadku bezdusznych morderców, dlaczego nie?!

Myślę, że pluton egzekucyjny/rozstrzelanie  to szybka i humanitarna kara.

[Simon Tracy]

@Wiesław J.K. O ile wiem to kara śmierci przez powieszenie została jedynie na Białorusi. 

[Berenika97]

@Simon TracyPieśń zgubienia - niezłe!

A poropos kary śmierci - po obejrzeniu "Zielonej mili" uważam, że takowej nie powinno być w ogóle. Nie ma humanitarnych metod zabijania - to sprzeczność sama w sobie.  

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Simon Tracy "Kara śmierci jest wciąż stosowana w wielu krajach na świecie, w tym w Chinach, Iranie, Arabii Saudyjskiej, Egipcie i Stanach Zjednoczonych. W 2023 roku w Iranie odnotowano znaczący wzrost liczby egzekucji, a Arabia Saudyjska również przeprowadziła ich dużą liczbę, przy czym dane z 2024 roku wskazują na najwyższą od ponad 30 lat liczbę egzekucji w tym kraju. W 2022 roku wznowiono wykonywanie kary śmierci w Afganistanie, Kuwejcie, Mjanmie, Palestynie i Singapurze."  -  Google.com

[Simon Tracy]

@Wiesław J.K. O tym wiem. Chodziło mi jedynie o ten jeden sposób egzekucji przez powieszenie. 

 

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Simon Tracy Temat intrygujący. Myślę, że takie doświadczenie potrafi pozostawić w umyśle obserwatora dogłębne wrażenia. Zdarzyło mi się oglądać kilka filmów, gdzie wieszano człowieka i szczerze mówiąc nie byłem tym zafascynowany. 

[Simon Tracy]

@Wiesław J.K. Pamiętam czasy gdy kalifat Państwa Islamskiego udostepniał w internecie filmy z egzekucji więźniów.

Na ludziach zachodu robiło to wrażenie ale dla miejscowych nie było to w żaden sposób gorszące ani przerażające. 

Pewna doza zrozumienia, współczucia i empatii w dużej mierze zależna jest od miejsca urodzenia i doświadczeń człowieka. Kiedy od małego dziecka wszędzie widzisz śmierć i krew a twoim podwórkiem jest nieustająca wojna to takie obrazki są niczym ponad codzienność