Piknik nad lewitującą skalą

[huzarc]

 

Poszedłem na piknik z absolutem 

To modne choć niszowe 

Wysoko w powidoku 

Wisząc na skale

Efektownie choć anonimowo

Ta jednak czci grawitacje

Spadła z nieba

Jak maski z alabastru 

Z nosów świątobliwych 

Ale to dla rozkładu 

Codziennych pociągów 

Jest bez znaczenia 

 

Odjazd

Peron - nieskończoność 

W momencie - wieczności

 

[Migrena]

@huzarc @huzarc @huzarc

gatunek - ekstra mocny.

styl - made in huzarc.

 

trudny w odbiorze.

dla mnie :

przenosisz nas w inny wymiar czasu i w nieskończoność.

 

jedyna racjonalność jest poza mierzalnym czasem.

 

konkluzja.

 

jedynym prawdziwym odjazdem jest czas w którym czas codzienny rozpada się w nieskończonosć.

 

 

 

@huzarc

 

był taki film australijski Piknik pod wiszącą skałą.

to teraz mamy też nasz polski Piknik nad lewitującą skałą !

[KOBIETA]

@huzarc

 

Wiersz uniesienie:) ponad przestrzenią, ponad czasem…

w poszukiwaniu doskonałości i niebieskości.

 

Doskonały :) 

[huzarc]

@Migrena Tak był, bardzo klimatyczny… i nie bez przyczyny wokół tej samej skały chodzę.

 

@KOBIETA Bardzo dziękuję za miłe słowa pochwały:)

[Amber]

@huzarc  Rozkłady codziennych pociągów mają potencjał na spokój i równowagę, ale są bez znaczenia... wobec spotkania z absolutem .

[Berenika97]

@huzarc

To jest jazda bez trzymanki. Surrealistyczna, szybka, pełna skoków myślowych, które pozornie nie mają sensu - aż nagle go mają.

Nie boisz się absurdu, kolizji obrazów, gwałtownych skoków. Nie tłumaczysz, nie głaskasz po główce - rzucasz obrazy i niech czytelnicy sobie radzą. Tak jest z piknikami pod wiszącą skałą.

[Leszczym]

@huzarc Kurczę, bardzo fajne !!!!

[Tectosmith]

@huzarcCiekawy, surrealny klimat. Te lewitujące obrazy i „peron-nieskończoność” zostają w głowie. To wiersz raczej do odczuwania niż interpretacji i to jego zaleta. Pozdrawiam serdecznie.