-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 204
Dziś skończyłem kolejną część ciebie
przeżyłaś ciężkie chwile
z których wyszłaś ze stratąwspomnienie tego
rozdziera ci serce
ale żegnasz się po swojemu
i nosisz nowe życietam, gdzie śnieg
wciąż są twoje ślady
i krew
jak burza
płyniechciałem wróżyć z kart
jednak nie domyśliłem się
że życie może spaść
i martwe zakończyć pewien etapw upale
widzę pustynię która ciepło oddając
porusza powietrzemmoże ciepło
zaprasza do siebie
by usiąść i porozmawiać
o rzeczach zwykłych
i przeżyciach.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 32 odpowiedzi
- 624 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 616 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 485 wyświetleń
-
- 24 odpowiedzi
- 594 wyświetleń
-
- 22 odpowiedzi
- 404 wyświetleń
-
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Waldemar_Talar_Talar ta myśl przychodzi do wielu z nas i cicho siada obok na wolnym krześle pisz więc nadal o moim i swoim świecie bo warto - dla mnie ma to sens -
Przez Posem · Opublikowano
@Poezja to życie Czy to takie proste uwierzyć? Ale ta niepewność, która stale towarzyszy. Nie możemy nie brać jej pod uwagę. Tak jakoś to odbieram. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@wiedźma U mnie nie było żadnej burzy, ale się domyśliłam, że tam, gdzie jesteś musiała przejść. Ale że aż takie szkody?! Masz pewnie wybitą szybę w samochodzie. :( Pozdrawiam. -
Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano
siedząc w altance myślę czy kiedyś znudzi mnie pisanie wierszy wierszy które piszę od bardzo dawna raz gorsze lub lepsze a może będę pisał do końca o tym co czuję widzę i słyszę czyli o moim i waszym świecie o upadkach i zwycięstwach o codziennym życiu czyli o czyś co zawsze ma sens tak jak miłość szum drzew i deszcz jeszcze na koniec zapytam czy też taka myśli was nachodzi czy tylko mnie -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Migrena To przejmujące wiersz, który można odczytać na wielu płaszczyznach. Proces zanikania jest powolny ale eskaluje - tworząc napięcie. Najpierw są to zjawiska akustyczne. Bolesnym etapem jest wymazanie z pamięci żony i córki - bohater staje się „pustym miejscem” w ich życiu. Ciekawym motywem jest utrata fizyczności i brak jakiegokolwiek wpływu na rzeczywistość. A kiedy bohater patrzy w lustro, widzi kogoś „bardziej prawdziwego” i „pozbawionego błędu” to moment całkowitego rozpadu tożsamości. Wiersz doskonale oddaje stan umysłu osoby borykającej się z ciężką depresją lub poczuciem skrajnego wyobcowania. Tacy ludzie często czują się „niewidzialni” dla świata. Smak „świeżo rozkopanej ziemi” w ustach to wyraźne nawiązanie do śmierci - w tym przypadku śmierci za życia. Niesamowita jest puenta - „świat nie odbiera życia, po prostu pewnego dnia przestaje pamiętać, że kiedykolwiek byłeś” - prawdziwą śmiercią nie jest fizyczne ustanie funkcji życiowych, lecz ostateczne zapomnienie. To wspaniały i prawdziwy tekst! Wiem, z czym boryka się człowiek w takim stanie psychicznym.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się