Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Podczas ostatnie wizyty
zmarły obiecał mi śmierć
minął już rok,
a ja jeszcze żyje


Jak kwiatki na łące
Takie ciche, szumiące,
Porywa mnie wiatr
Każe mi biec


Przyszła już jesień
I miną znów rok
Ja pisze list
Śmiejesz się ty

Pytam się Ciebie
Czytelniku miły
Co ja mam zrobić
By uciec w tej chwili

Opublikowano

jest zdecydowanie lepiej niż było, tu przyznaje. usunęłabym ostatnią strofe i słowo dlaczego, zarówno tytułu jak i z pierwszych dwóch strof; może zostać w ostatniej podsumowując ale to tez będzie brzmialo średnio. zdecydowanie spasuj z rymami i rytmem, mówie ci, to naprawde nie jet koniecznie a dla osoby któa jest na samym początku pisania i jeszcze to nie wychodzi to wręcz karalne ;]. skąd śmiejący sie szpak? ja zdecydowanie zachęcam do dalszych prób, nie da sie ukryć że początki są marne ale to dobrze że próbujesz i jak narazie jest lepiej. więcej czytaj poezji, zrozumiesz czego nie powinno być w wierszu, jak pisać żeby było ciekawie. pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mitylene sama subtelność
    • w piękny, słoneczny dzień:) ja też zaliczyłam:)
    • @vioara stelelor   Ten wiersz to niezwykle czułe studium nadziei i świadomego budowania szczęścia. Choć osadzony w codzienności , ma w sobie niemal sakralną powagę dzięki powracającemu jak mantra słowu „Jesteś”.   „Jesteś” - to czyjeś istnienie i fundament wiersza. Zmienia postrzeganie świata. Miłość i piękno nie potrzebują egzotycznych scenerii - dzieją się tu i teraz, między betonowymi alejkami. Piękny jest symbol forsycji - przytula policzek do „ostrego wiatru” - to obraz bezbronności, która ma w sobie siłę.   Miłość jest porównana do „słów pod ziemią”, które muszą przetrwać przymrozki. To pokazuje, że uczucie to nie tylko euforia, ale też mocne postanowienie i odporność na trudności. Zakończenie wiersza - „Ten dzień uczynię pięknym.” - to deklaracja sprawstwa. Podmiot liryczny nie czeka biernie na szczęście, ale zamierza je „nawlec na trwałą nić”.   Metafora naszyjnika z „dobrego czasu” sugeruje, że nasze życie i wspomnienia to coś, co sami konstruujemy, dbając o każdy kolejny paciorek (dzień).   To wiersz o drugiej szansie i nowej pamięci - jest bardzo optymistyczny, ale nie naiwny – uznaje istnienie „ostrego wiatru” i „przymrozków”, ale wybiera skupienie na świetle i budowaniu czegoś trwałego. Przepiękny!
    • Wiersz jest piękny, oby pisanie nie zabrało Ci działania ;)
    • nie potrzeba wielkich słów wystarczą proste gesty pachnące szczerością które mówią więcej niż mnogość ich bez pokrycia niemających sensu z których można tylko mur niezgody zbudować zasłaniający sens życia przez które tak trudno bez wzajemności iść z bagażem pustych słów
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...