Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Morderstwo doskonałe

Marek.zak1

Przez Marek.zak1
w Limeryki

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

 

Mikołaj z gdańskiej dzielnicy Stogi,

był u barbera, wziął włos z podłogi,

swojego wroga zabił

i ten włos tam zostawił.

DNA wykryje, kto to zrobił.

 

Ludzie kłamią, DNA nigdy

 

8
Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sporo oglądam fabularyzowanych autentyków na Crime &Investigation i Investigation Discovery. Taki jeden włos, czy niewielki fragment odcisku jednego palca niejednego posłał na dożywocie. Tylko stuprocentowe alibi ratuje, więc tak się dzieje. Pozdrawiam. 

Jak napisałem Berenice, jak podejrzany nie ma 100 procentowego alibi, jest już po nim. Policja uważa, ze ma sprawcę i innego nie szuka. Pozdrawiam. 

1
Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Autorzy prawie zawsze chcą, żeby ich śledczy rozwiązał nawet najbardziej skomplikowane sprawy i czytelnik się cieszył. Niedawno widziałem dokument, jak piętnastoletnia dziewczynka, której mała część odcisku palca była na taśmie, która związano ofiarę została skazana (jak dorosła) na dożywocie, a te taśmy leżały na półce i dzieci się nimi przedtem bawiły. Była oskarżona o współudział. Adwokat z urzędu, mający ponad 100 spraw w tym czasie. No mercy

W samych Stanach są dziesiątki tysięcy nierozwiązanych spraw o zabójstwo, w Polsce ponad tysiąc, więc jednak są. 

Dzięki za wpis. 

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Proszalny
      Mateusz na górze

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Poet Ka   Tak, cytat jest oczywisty. Wybacz, ale przez chwilę Cię nie zrozumiałem. Myślałem, że mówisz o liliach. Rzeczywiście, kiedy nie rosną w nas lilie, kontakt jest utrudniony. Tylko ten, kto kocha siebie, potrafi kochać innych. Gdy kwiat wypełnia "pustą butelkę", w ogrodzie pojawia się przestrzeń dla ludzi. Bez drugiego człowieka jesteśmy jak uczeń bez mistrza.   Wiara w niebiańską miłość czyni nas ludźmi. Odnajdujemy w sobie pierwiastek Boga – ugryzłem się w język, bo chciałem napisać po prostu "Boga", ale to byłoby bałwochwalcze. Dodałem "pierwiastek", drobinę światła.    Pozdrawiam serdecznie. 
    • Proszalny
      Korpo

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Inspirujesz. Lewa i prawa półkula przypomina dwie strony rzeki. Krajobraz odbity w człowieku.  Dziękuję za wiersz.     
    • orkan11
      Paradoksy

      Przez orkan11 · Opublikowano

      Uśmiech na twarzy nie musi oznaczać życzliwości, Podobnie jak krzyż na piersi nie świadczy już o miłości. Czyż Samarytanin nie potrafił kochać?   Szczere życzenia nie zapewniają pomyślności, A bezgraniczna miłość nie otwiera każdego serca.   Miarowy oddech dziecka nie tłumi lęku o jego przyszłość. Młodości prędko do dorosłości, A starość zachwyca swą niedojrzałością.   Mądrość daje poczucie niewiedzy, A nietęgie umysły lekko interpretują rzeczywistość.   I samotność bywa błogosławieństwem, A małe gesty potrafią zostawić trwałe ślady.   Cierpieniu można nadać sens A z każdej łzy wydobyć promyk nadziei.   Prawe życie nie bywa łatwe, A lekka śmierć i tak pozostaje ciężarem dla bliskich.
    • Ewelina
      Korpo

      Przez Ewelina · Opublikowano

      @Poet Ka jest coś w tym wierszu niepokojąco prawdziwego.  Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Stukacz
      Zapłakała

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Czwarty u(po)twór z cyklu "Echo" link do piosenki poniżej:     Księżniczka zapłakała Zapłakała wiecznie śpiąca Nieomylny znak nam dała Woda nad jeziorem wrząca   Woda wrząca, wiatr wieść niesie Wojnę, ból przyniesie Wiatr zawiewa, woda wrze Zapłakała piękna w śnie   Płacze w śnie księżniczka Zgaśnie słońce, zapali wieżyczka Pęknie łoże, kamienna płyta Śmierć niechybnie nas powita   I kamienne łoże pękło Wojna to i piekło   Ach, zbierajcie się ludzie W śnie księżniczka płacze Dusza wnet z niej ujdzie Więcej nie zapłacze   Ach, kapłani, księża, święci Słońce już zachodzi Więcej niebem nie poleci Wojna, wojna ból urodzi   Zapłakała w śnie – Boże mój Piękna łka, marny los Zapłakała, płacze w głos Żałoby przyszykujcie strój   Treny, treny, ach, śpiewajcie Treny smutne Śmierci oczy powitajcie Sny okrutne   To rycerza sen się ziścił Wojna – znikła miłość Śmierć wygrała nam na złość Zamek złoty przyśnił   Nic nie winien, to tych dwóch Ach, sen, sen – znów i znów

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...