Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Annna2

To bardzo piękny i melancholijny wiersz o przemijaniu i czasie. Szczególnie podoba mi się obraz "szkliwych i zawsze zmartwionych zmysłów" oraz metafora "rdzewiejącego czasu" - to niezwykle trafne określenia na jesienną refleksyjność.

Ostatnie wersy są szczególnie przejmujące - to poczucie bycia wciąż "przed drogą" mimo tego, co już było i jest, oddaje tę życiową wieczną wędrówkę i poszukiwanie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Ale oglądać gwiazdy przez teleskop przychodzą. ;)
    • @huzarc Bardzo trafnie to odczytałeś, ten "deficyt ja" :) Dziękuję
    • Nie jestem tym co mi się przydarzyło, jestem tym kim postanowiłem się stać. C. Jung.           hej jesteś tam?   przeszukuję w sobie puste pokoje powódź po odwilży zostawiła pobojowisko muszę go odnaleźć   hej chodź do mnie!   jedyne światło jakie mam to stara latarka sprzed lat została mi z czasów młodzieńczych włóczęg dookoła świata   jasna plama przesuwa się po ścianach bez okien oddech grzęźnie w ciemnościach dusznych od cudzej pamięci   hej nie bój się...   czego ci potrzeba? przestrzeni? ciepła? moich rąk?   ja cię wysłucham obiecuję   i wtedy pojawia się malutki niczym krasnoludek ledwie widoczny wśród wielkich słów z których żadne nie jest tym czym powinno   kto ci to zrobił?   biorę go w dłonie jak kiedyś pewną nakrapianą żółto gąsienicę którą przeniosłem z ruchliwego chodnika na trawę w parku   od dziś będę przy tobie już wiem dla kogo moja krew będzie płynąć hojnie zbawiennie      
    • Są stany, które są niemożliwe albo bardzo trudne do opisania. Podjęłaś się takiego wyzwania i stworzyłaś tekst, który wydaje się tak szczery, że wszystko przy tym blednie. Pozdrawiam.
    • @Czarek Płatak Pan Tadeusz jest jednak tylko we fragmentach  Szkoda bo to bardzo fajna lektura  U mnie w lesie za Domen na szczęście nie ma śmieci  Okoliczni mieszkańcy bardzo dbają aby był porządek  Za chwilę będzie zielono i pięknie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...