Do niczego

[Benjamin Artur]

Do niczego

W środku jestem

Nie na zewnątrz

Cały w sobie zanurzony

We własnej otchłani

Uczuć, emocji i zgiełku

Rozmieszczony pomiędzy

Kawałkami organów

Niejednolicie szorstki

Niewyraźnie stworzony

Kopia z kopii

Który to już raz

Odbity, naklejony

Jak znaczek na kopercie

W ślinie zanurzony

Nic na zewnątrz

Odwrotność kwiatów

Taki nie do świata

Nie do słońca

Nie do ludzi

Do niczego.

 

 

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Benjamin Artur... ileż to ludzi ma chwile, że są.. do niczego... oddajesz to w swojej próbce pisania.

"Rozmieszczony".. (umieszczony)... to takie niemal medyczne określenie, a skoroś.. do niczego, to może...

porozrzucany... to odda bałaganik, który jest w środku.

Zakończenie może zostać... ogólnie, przybicie da się wychwycić, oby tylko nie na.. amen.

Jutro zaświeci słońce, także dla bohatera treści... za darmo.

 

[Benjamin Artur]

Dziękuję za wskazówki. Pozdrawiam :⁠-⁠)

[Leszczym]

@Benjamin Artur Tak, może, możliwe, ale wiersz się udał :)