Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Odczytałem epistołę w postaci dekalogu

dziesięć przykazań pisanych na nowo

ale czy ważne jest tutaj  każde słowo

Ja wolę Dekalog ten… bliższy memu Bogu

 

Tekst rzeczywiście chyba za bardzo długi

zwraca uwagę portalowego czytelnika

ośmieszając przy okazji poetę i krytyka

Poezję tu nazywa monologiem papugi...

 

Opisuje tak jakby nigdy nie był w rozpaczy

poeta bywa próżny ale nie zawsze cichy

pochwały jego wierszy to nie wytrychy

Ponieważ nie tylko oczami na świat patrzy

 

Poeci bardzo lubią liczyć kropki u biedronki

to często prawdziwi  piórem malarze

zbędne bowiem są wklejki czy kolaże

Słowa są ważniejsze niż wszelkie emotikonki

 

Dlatego daremnie poszukuję tutaj także celu

nie będzie to dla mnie żadnym wzorem

czy aby  czytać to wyłącznie z humorem

Bo czy to jest tylko o czytelniku czy także peelu?

 

Trafiłeś właśnie z tym na uliczkę krętą i ciemną

próbując  znaleźć wyjście z tego labiryntu

lepiej  już ochłoń nieco i napij się absyntu*

A jeśli to Vademecum to… czy pójdziesz ze mną ?**

 

 

 

 

---------------------------------------------------

*absynt m.in. trunek artystów i źródło inspiracji

**łac. vade mecum – „pójdź ze mną”

 

Opublikowano

@Maciek.J - 10 przykazań danych od Boga- Alfabet etyczny- idę z nim,

za nim. To dobra droga. Idę.

Dobry wiersz. Bo każdy z nas jest inny- niepowtarzalny w swojej istocie.

O innym stylu, myśleniu i czuciu.

 

Gdyby wszyscy byli tacy sami, świat byłby nudny, a ludzie przestaliby być sobie potrzebni, ponieważ zaniknęłaby różnorodność i indywidualizm, które nadają życiu sens i napędzają rozwój.

(ks. Jan Twardowski)

 

 

 

Opublikowano

@Maciek.J  Tak mówił i pisał mój ulubiony proboszcz Emil- Piękny Człowiek.

!0 przykazań- dane od Boga. Alfabet Etyczny.

Bo człowiek nie jest amebą czy pierwotniakiem- jest Człowiekiem z uczuciami.

Każdego trzeba szanować a nie zjeżdżać bo co- bo tak się chce? Nie

Opublikowano

@Maciek.JNic dodać - nic ująć. Zgadzam się z Twoim wierszowanym komentarzem. Mam, jak każdy swoje dylematy:

 

Czytam Twoje słowa jak starożytny zwój
dekret przeciw krytykom i ich słowom
czy poeta zawsze ma być "nowy"
czy może czasem przyjąć cudzy styl

jako swój?

 

A cel?

Może w poszukiwaniu jest ukryty?
Wzorem nie musi być każdy napisany tekst

W labiryncie słów każdy błądzi czasami,
absynt... może lepiej herbata z cytryną?

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man Dzięki, ale dlaczego nie jesteś pewien, że to vilanella?    
    • @Poet Ka   Poe.   czytam Twój tekst (wiersz) jako świadome wejscie w przestrzeń mojego wiersza, ale bez przyjęcia   jego ciśnienia .   raczej z próbą jego rozproszenia.   tam gdzie ja domyka m sytuację w zwarciu i eskalacji, Ty wprowadzasz wybór i ruch, jakbys chciała odsunąć moment ostateczny i zostawić energię w stanie krążenia . interesujące jest dla mnie to zejście "pod” - pod most, pod wiadukt, w tunel - bo to są te same miejsca, ale u mnie one się zaciskają  a u Ciebie pozostają drożne .   jakbyś przesuwala akcent z doświadczenia granicznego na samą możliwosć poruszania   się wewnątrz niego,   mam też wrażenie, że " nie odczytuj tego tuwimem” dotyka nie tylko tradycji, ale też samego impulsu porządkowania - jakiejś potrzeby nadania formy temu, co dzieje się zbyt gwałtownie.   u mnie ten proces idzie w stronę przegrzania i zamknięcia, u Ciebie raczej w stronę uniku przed zastygnięciem. to, co najbardziej mnie zatrzymuje, to właśnie ta niezgoda na "formatowanie wieczności”  bo ona ustawia Twój wiersz jako ruch przeciwko każdej finalnosci  nawet tej   która mogłaby wynikać z samej intensywnosci doswiadczenia. czytam to więc nie jako polemikę, tylko jako korekte wektora - przesunięcie z eksplozji w trajektorię !!!     nie wiem Poe czy się ze mną zgodzisz ale odpowiedziałem z rejestru samego czucia Twojego wiersza.     mam nadzieję, że odpowiedziałem z pełnym szacunkiem.   jak komuś kogo się bardzo szanuję.           @Alicja_Wysocka   wiem Alu, że takie moje wiersze męczą Twoją wrażliwość.   wiem bo już to przerabialiśmy.   ale doceniam bardzo, że jesteś i piszesz szczerze.   bardzo Ci Alu dziękuję:)         @LessLove   świetny komentarz:)   bardzo dziękuję.   gwinty?   jasny gwint!!!   poprawiam oczywiście.   dziękuję.   serdecznie Cię pozdrawiam:)              
    • uwielbiam kolor pelargonii na pelargoniach gdy sobie swawoli mam z pelargonii      światło na falach przepływamy przez dworzec zdrój z łabędziami     rozdzielają się  strumienie w żółtych oczach może rozdarły                
    • @LessLove   Dziękuję!  Muszę sobie teraz posłuchać - kilka razy, bo jestem wzrokowcem. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...