Późny wieczór

[Piotr Sanocki]

Leżę w mroku
spowitym szarym płaszczem.
Samotny,
Zimny, opuszczony...
Marzę choć ciężko mi myśleć.
W ciemności jak nadzieja
dostrzegalna przez okno
Gwiazda.
Mnie nie zaświeci,
pochmurne niebo!

I stuk monotonny.
Zegara ciemnego,
przez czas
zahipnotyzowanego.
Monotonny i ciągły:
stuk..., stuk...
Lecz nigdy się nie zatrzyma,
nauczony
by trwać i nękać!

Powietrze
ciemne i brudne.
Dusi!
Zatruwa umysł, katuje myśli.
Wytrzymać dłużej nie mogę,
niepotrafię!

Zasypiam...

[Piotr Sanocki]

Tak naprawdę to lubię wieczory, a szczególnie zimowe :) To jest mój pierwszy wiersz nierymowany. Ciekaw jestem Waszej oceny ;)
[sub]Tekst był edytowany przez Piotr_Sanocki dnia 02-10-2003 09:14.[/sub]

[Paulina Karpiuk]

Wiersz jest naprawdę ciekawy,oddaje nastrój,aż zimno się zrobiło i chyba pójde po ciepły koc:)

[Piotr Sanocki]

Dzięki za komentarz :) Mi też było zimno jak go pisałem :)

[Iris_IK]

Już lepiej!!!
Ale bardzo smutno......no cóż czuje się teraz nastrój_ Irena

[Iris_IK]

Już lepiej!!!
Ale bardzo smutno......no cóż czuje się teraz nastrój_ Irena

[Martyna_Zofia_Łysakiewicz]

Interesujące... To właśnie ten typ wierszy, który lubię :) Ta tematyka. Jako twój pierwszy wiersz biały jest po prostu świetny.
O samotności... Samotność to okropny stan i doskonale pokazujesz, jak to jest tak żyć, bez kogoś bliskiego, z kim można podziwiać nowe wschody słońca.

[Kai_Fist]

Leżę w mroku
...
W ciemności
...
Zegara ciemnego
...
ciemne i brudne

- pomyśl, czy ten mrok i ciemność musi się w taki sposób przewijać,
może mniej słów, albo inne...?

wielokropków i wykrzykników za dużo, są dobre przy opowiadaniach,(według mnie)

a poza tym:
ciemność - nadzieja - marzenia - gwiazda - zegar -powietrze - myśli
ciut przy dużo Wielkich słów... o każdym można by wiersz napisać,

troszkę też przegadany ("lecz nigdy...")


Pozdrawiam,
Kai Fist